Nederlandsche phytopathologische Vereeniging 



en 

 Kruidkundig Genootschap DODONAEA te Gent. 



Tijdschrift over Plantenziekten 



ONDER REDACTIE VAN 



Prof. Dr. J. RITZEMA BOS. 



Veertiende Jaargang. - 3e en 4e Aflevering. Juni 1908. 



HET STENGELAALTJE 



(Tylenchus devastatrix), 

 OORZAAK VAN „ROT" IN DE BIETEN. 



Begin November zond mij Dr. L. Reh, adsistent aan het 

 „Naturhistorisches Museum" te Hamburg, de bekende beweri<er 

 van het 3e deel van Sorauer's „Handbuch der Pflanzeni<rani<- 

 heiten," eenige, deels in rotting veri<eerende stul<jes van een' 

 mangelwortel, met het verzoek, de aaltjes, welke daarin voor- 

 kwamen, te détermineeren. Toevallig was ik, toen de zending 

 aankwam, voor enkele dagen in 't buitenland, zoodat ik eerst 

 midden November tot het onderzoek der stukjes biet kon over- 

 gaan. Ik vond daarin aaltjes van eene Tylenclius-soort, die 

 mij voorkwam, geheel met het welbekende stengelaaltje (^ry/e/z- 

 chus devastatrix) overeen te stemmen ; maar daar de aaltjes 

 dood waren, en dus niet gemakkelijk konden worden gedeter- 

 mineerd en daar het voorkomen van het stengelaaltje in bieten 

 mij bevreemdde, zond ik een stukje biet naar den Heer Dr. 

 J. G. de Man te lerseke, die van de niet in dieren parasiteerende 

 spoelwormen veel studie heeft gemaakt. Deze kon tengevolge 

 van ziekte in zijne familie niet veel tijd aan het onderzoek 

 wijden, en durfde ook omdat de aaltjes allen dood waren, niet 

 met zekerheid een oordeel uitspreken, maar wees toch op de 

 groote overeenkomst tusschen de in de biet voorkomende aaltjes 



