67 



toegezonden bieten was zoo goed als geheel inwendig bruin 

 en voos geworden ; van de andere bieten waren nog groote 

 stukken zoo goed als gezond. De nog gave stukken der bieten 

 waren te Augustenberg aan het vee opgevoerd. 



Mikroskopisch onderzoek toonde, dat op de bruine plaatsen 

 de cellen geheel bruin waren, zoowel wat den wand als wat 

 den inhoud betreft. De cellen der weefsels, welke aan de 

 gestorven deelen grensden, vertoonden een samengeschrompeld 

 protoplasma, dat reeds eene geelbruine kleur had aangenomen, 

 en zich soms in verschillende onregelmatige klompen had 

 gesplitst. Een abnormale groei scheen niet aan deze verschijn- 

 selen van afsterven te zijn voorafgegaan. Het celvocht was uit 

 de gestorven cellen in de intercellulaire ruimten getreden; 

 daardoor voelden de bruin geworden deelen week en vochtig 

 aan, behalve aan de oppervlakte, waar het vocht verdampt was. 



In de geheel bruin geworden deelen vond ik mijten (eene 

 Tyroglyphus-soort), verder eene menigte aaltjes, voor 't meeren- 

 deel behoorende tot het geslacht Cephalobus, een kleiner aantal 

 exemplaren van de soort Diplogaster longicauda, en verder ook 

 een groot aantal aaltjes, behoorende tot het geslacht Tylenchüs 

 en niet van Tylendms devastatrix te onderscheiden. In de 

 weefsels, welke grensden aan de geheel doode, verschrompelde, 

 bruine stukken, en die eene lichtgeelbruine kleur hadden aange- 

 nomen, ja zelfs in de weer daaraan grenzende weefsels, die 

 nog zoo goed als gezond waren, trof ik noch mijten, noch 

 Cephalobus, noch Diplogaster aan, maar alleen de Tylenchus- 

 soort. 



Oorzaak der ziekte is dus zonder twijfel deze laatstgenoemde 

 soort; te meer daar andere organismen, ook zwammen, die 

 misschien voor de oorzaak der kwaal zouden kunnen worden 

 aangezien, totaal ontbraken. 



Hoewel ik geen morphologisch verschil kon constateeren 

 tusschen den Tylenchüs, dien ik in de rottende bieten aantrof, 

 en Tylenchüs devastatrix, die mij als oorzaak van de door 

 mij zoo herhaaldelijk onderzochte „reup" van rogge, haver, 

 boekweit en klaver, der aaltjesziekte van erwten en boonen, 

 van de „kroefziekte", „mop" of „bolbroek" der uien, van 't 

 „ringziek" of „oud ziek" der hyacinthen, zoo goed bekend was, — 

 zoo wilde ik toch door eene besmettingsproef uitmaken, of ik 

 hier werkelijk te doen had met deze soort, die — daar zij bijkans 

 uitsluitend in stengels en bladeren der gewassen voorkomt, — 

 door mij in het Nederlandsch „het Stengelaaltje" is gedoopt. 



