73 



biet. Men bemerkt aanvankelijk kleine, langwerpig ronde, maar 

 onregelmatige, eenigszins opgezwollen vlekken, die in 't begin 

 slechts weinig donkerder gekleurd zijn, maar welker substantie 

 iets meer sponsachtig is dan het overige vleesch van de biet. 

 Deze vlekken breiden zich meer en meer uit, worden wankleurig, 

 en zinken eindelijk meer en meer in. Het daaronder gelegen 

 celweefsel is dan bruin gekleurd, en gaat bij het verdere ver- 

 loop der ziekte steeds meer en meer in ontbinding over; het 

 bederf breidt zich steeds verder naar binnen toe uit; donkere, 

 zwartbruine vlekken en strepen breiden zich door de geheele 

 biet heen uit, tot deze — al naar omstandigheden — in droge 

 of natte rotting overgaat. De vlekken treden aan alle deelen 

 der biet op, meestal echter aan den top, zelden aan het onder- 

 einde der biet. — Op de zwart wordende bladeren bemerkt 

 men zwamvormingen, in de vlekken van den wortel echter is 

 noch eene zwam noch eene verwonding door een insekt, nog 

 minder een insekt zelf, te vinden. 



Evenzeer als men gezonde bieten met 



afgestorven bladeren aantreft, zoo komen ook zieke bieten voor, 

 welker bladeren nog gezond zijn. Ja in den herfst van 1852 

 waren de bladeren weinig ziek; de bieten zelven vertoonden 

 bij den oogst nog slechts geringe sporen van ziekte, maar in 

 de bewaarplaatsen breidde deze zich zeer sterk uit. Deze 

 sedert zes jaren waargenomen vorm van bietenziekte toont 

 eenige overeenkomst met de aardappelziekte ; zij komt neer op 

 rotting van de cellen." 



In het bovenstaande citaat heb ik verschillende zinsneden 

 cursief laten drukken : zinsneden, die er op schijnen te wijzen, 

 dat de ziekte, die Kühn hier in 't bijzonder op 't oog heeft, 

 hoewel hij haar blijkbaar soms met andere ziekten verwart, 

 werkelijk niets anders is dan het Ty lenchus-r ot. Immers de 

 feiten, lo. dat de biet ziek wordt, terwijl het loof gezond blijft, 

 2o. dat de ziekte zich 't eerst vertoont als kleine plekken, waar 

 het weefsel sponsachtig is en spoedig tot sterfte overgaat, 

 terwijl die sterfte zich weldra meer of minder snel door een 

 groot gedeelte van de biet heen uitstrekt, 3o. dat de kwaal 

 meestal aan den top begint, 4o. dat geen zwammen noch insek- 

 ten in de zieke deelen worden gevonden, — al deze feiten 

 zijn geheel in overeenstemming met wat bij het Tylenchus-rot 

 der mij uit Augustenberg toegezonden mangelwortels werd 

 waargenomen. — 



Een andere onderzoeker, die waarschijnlijk óók reeds deze 



