74 



ziekte leerde kennen, is Vanha 1). De auteur sclirijft verschil- 

 lende ziekten van bieten aan soorten van het geslacht Tylencluis 

 toe 2) ; maar de beschrijving, die hij van deze soorten geeft, 

 is zeer onvolledig en ten deele stellig onjuist 3). In de aan 

 droogrot („Trockenfaule"') lijdende bieten beweert hij te hebben 

 aangetroffen „mehrere nciie Artcn von Tylenchus-ncmatoden, 

 wclchc als die eigcnüiche Ursache der Rübenfaüle angesehcn werden 

 mussen. Dafür gibt ihre ganze Organisation, ihr regelmassiges 

 Auftreten auf derart inficirten Ruben und die Infectionsversuche, 

 welche ich mit ihnen vorgenommen habe, unleugbares Zeug- 

 niss ab." Maar de infectieproeven, waarvan Vanha spreekt, 

 zijn nooit gepubliceerd ; en hoe de organisatie van een plant 

 of dier het bewijs kan leveren, dat deze plant of dit dier 

 eene bepaalde plantenziekte veroorzaakt, is mij niet duidelijk. 

 Hoogstens kan de organisatie van zoodanig organisme er op 

 wijzen, dat het- parasitisch leeft. Van het geslacht Tylencims 

 nu zijn verscheiden soorten beschreven ; sommige daarvan 

 leven parasitisch in planten en veroorzaken ziekten bij deze, 

 andere niet ; maar niemand heeft ons tot dusver een middel 

 aan de hand gedaan, om de parasitische Tylenchen van de niet 

 parasitische door hunne organisatie te onderscheiden. 



Hoewel ik van oordeel ben, dat Vanha volstrekt niet heeft 

 bewezen of ook slechts waarschijnlijk gemaakt, dat het droogrot 

 der bieten door Tylenchen wordt veroorzaakt, — en hoewel 

 het mij niet zeer waarschijnlijk voorkomt, dat daarbij verscheiden 

 soorten van Tylenchus zouden optreden, — toch blijkt dat in 

 de zieke mangelwortels Tylenchen voorkwamen. Vanha nu 

 geeft de volgende beschrijving van de door hem bedoelde ziekte: 

 „Zuerst entstehen unter der Rinde auf der Oberflache des 

 Rübenkörpers, in der f^egel auf der oberen Halfte derselhen, 

 anfangs lichtbraune, spaier dunklere Flecke, welche je weiter, 

 destomehr sich ausbreiten und schliesslich zu einem braunen 

 Ueberzug verschwimmen. lm ersten Stadium der Krankheit bleibt 

 die Oberflache der Rübe an den erkrankten Stellen glatt, weil 

 die Rinde im Anfang von der Krankheit nicht leidet. Allmahlich 

 tritt an diesen Stellen Faulniss ein, die Oberflache senkt sich, 

 die Rinde trocknet ein und mit ihr auch das Ünterhautgewebe; 



1) Vanha und Stoklasa, „Die Rüben-Ncmatoden." Bcrliii, 1896. 



2) t. a. p. hl. 77-83. 



3) t. a. p. bl. 83 Waar Vanha van eene Tylenchus-soort .schrijft: „Die 

 Speiscröhre hat l<einen Bulbus" l<an hij niet geen Tylenchus te doen 

 hebben gehad; of hij had wel met een Tylenchus te maken, maar heeft 

 den „Bulbus" over 't hoofd gezien. 



