75 



letzteres verkorkt sodann und nimmt ein zündschwammartiges 

 Aussehen an. Auf alteren Stellen reisst die Rinde sammt dem 

 Unterhautgewebe und erscheint krebsartigzerfressen. Die Faulnis 

 dringt nicht tief ein, in der Regel nur einige Millimeter, so dass 

 die Rübe lange unv-ersehrt bleibt; mit der Zeit verfault sie 

 allerdings zur Ganze. 



„Auch auf den verfaulten Stellen bleiben mitunter gesunde 

 Theile erhalten und sinken nicht ein. Die Faulnis beginnt in 

 der Regel van oben in Gestalt brauner Streifen oder verschwim- 

 mender Flecke und sc/ireitet nach anten vor ; sie kann jedoch 

 auch an der Seite des Rübenkürpers entstehen oder von unten 

 aufsteigen; nur selten pflegt auch der untere Theil des Rüben- 

 körpers ergriffen zu werden." 1) 



In deze beschrijving der ziekte heb ik weer eenige zinsneden 

 gecursiveerd, om er op te wijzen dat er inderdaad veel over- 

 eenstemming bestaat tusschen de door Vanha beschreven ziekte 

 en die der mangelwortels van Augustenberg. De Boheemsche 

 schrijver geeft ook de afbeelding van twee zieke bieten ; en 

 deze vertoonen verschijnselen, die er op schijnen te wijzen, 

 dat wij hier werkelijk met dezelfde ziekte te doen hebben. — 



Uit hetgeen ik hfer uit Kühn en uit Vanha en Stoklasa 

 heb aangehaald, wordt het waarschijnlijk dat de ziekte der 

 mangelwortels bij Augustenberg niet nieuw is, maar reeds sedert 

 jaren voorkomt. Het boek van Julius Kühn schijnt er op te 

 wijzen, dat zelfs reeds vóór 50 jaar de kwaal werd waarge- 

 nomen. En wie weet hoe vaak is het niet gebeurd dat de 

 mangelwortels óf op het veld óf later in de bewaarplaatsen 

 ten gevolge van de inwerking der stengelaatjes gingen wegrotten, 

 zonder dat daar nader melding van werd gemaakt ! 



Beteekenis van de kwaal voor den landbouw. Omtrent den 

 omvang, dien de hier besproken bietenziekte bezit, kan uit den 

 aard der zaak voorshands niets worden gezegd. Het is bekend, 

 dat de bieten, deels reeds op het veld, deels vooral in de 

 winterbewaarplaatsen, vaak in rotting overgaan ; maar de oorzaak 

 dezer rotting is dikwijls eene andere {Sclerotinia Libertiana 2) ; 

 Rhizoctonia violaCea; 3). Of het bietenrot ten gevolge van het 



1) Vanha und Stoklasa, t. a. p. bl. 78, 79 



2) Zie Ritzema Bos, „Ziekten en Beschadigingen der Landbouwgewas- 

 sen," 2e druk, II, bl. 145. 



3) Zie Ritzema Bos, „Ziekten en Beschadigingen der Landbouwgewas- 

 sen," 2e druk. II, bl. 143. 



