85 



haalde ik de besmetting op 14 Juni, 27 Juni en 6 Juli met de 

 cünidiën, die zich hadden gevormd tengevolge van de infectie 

 van den 3den Juni. Een dag na het uitzaaien der sporen is 

 het niet moeilijk eene kiemhyphe aan te treffen, die juist bezig 

 is binnen te dringen in het blad. De kiemdraden groeien aan- 

 vankelijk in ééne richting over de oppervlakte van het blad 

 tot zij een der huidmondjes hebben bereikt. Dan verandert de 

 richting; de hyphe buigt eenige malen heen en weer en vertakt 

 zich, terwijl enkele takken van het aldus gevormde mycelium 

 binnen dringen in de holte, die zich. onder het huidmondje 

 bevindt en tusschen de daaronder gelegen cellen, in dit stadium 

 begint men bij doorvallend licht een klein geel vlekje in het 

 blad te bespeuren. De turgor gaat verloren en het chlorophyl 

 verbleekt zoodra het mycelium eene cel heeft aangeraakt, en van 

 de geheele cel ziet men niets dan een huidje met bruinen korre- 

 ligen inhoud, v^anneer het mycelium haar omsponnen heeft. In de 

 holten onder de huidmondjes, — de z.g. ademholten — die binnen 

 zeker rayon om het punt van aanval zijn gelegen, vormt'zich ver- 

 volgens een pseudoparenchymatisch myceliumpropje, vanwaar 

 uit de nieuwe conidiophoren naar buiten treden. Reeds boven werd 

 er op 'gewezen, dat deze zich vooral aan de onderzijde der blade- 

 ren vormen. Dit is zeer verklaarbaar, omdat de met waterdamp ver- 

 zadigde lucht van de ademholten, die juist aan de onderzijde van 

 het blad in zoo grooten getale aanwezig zijn, en de minder inten- 

 sievebelichting aldaar, de ontwikkelingvan den fungus bevorderen. 

 Ongeveer vier weken nadat ik de eerste kunstmatige besmet- 

 ting had verricht, bevonden zich op de proefplanten nog geene 

 andere vlekken, dan die, welke opzettelijk waren te voorschijn 

 geroepen. Men had er toen aan kunnen twijfelen of deze enkele in- 

 fectiehaarden eene dergelijke verwoesting na zich zouden sleepen 

 als bij de Berkelsche planten was waargenomen. Maar in het 

 begin van Juli ontdekte ik tal van nieuwe vlekjes op de tot 

 nog toe gezonde bladeren en in den loop van deze en de 

 volgende maand breidde de ziekte zich zoo sterk uit, dat de 

 planten er een onooglijk uitzien van kregen, terwijl de controle- 

 planten tot het einde toe volkomen gezond bleven. 



Nu rest ons nog de beantwoording van twee vragen, n.l. 

 welke middelen men zal kunnen aanwenden om kweekerijen, 

 waar de ziekte nog niet hare intrede deed, van deze plaag 

 verschoond te houden, en door welke middelen men haar op 

 de aangetaste kweekerijen zal kunnen bestrijden. 



De overtuiging heeft zich bij vele practici gevestigd, dat 



