106 



eene dergelijke samenschrompeling alleen door saponttrekking 

 te eener zijde, — en eene ineenrolling van het blad of van 

 den bladrand tengevolge van door de galmijten aan de ééne 

 oppervlakte des biads veroorzaakte vermeerdering van groei. 



Andere soorten van galmijten zijn zoogenoemde „inquilinen": 

 zij veroorzaken niet de galvorming, maar leven in de gallen, 

 welke door andere galmijten in 't leven zijn geroepen. Zoo 

 vindt men dan in ééne en de zelfde gal twee soorten van 

 galmijten: de galvormende mijt en de inquiline. 



Verreweg de meeste soorten van galmijten echter, — wij 

 kunnen wel zeggen: bijkans alle, — veroorzaken gallen of 

 soortgelijke misvormingen van plantendeelen. 



De gallen, welke de onderscheiden soorten van galmijten in 't 

 aanzijn roepen, zijn onderling zeer verschillend; allen komen 

 echter daarin met elkaar overeen, dat zij met de buitenwereld 

 in verbinding staan, m. a. w. dat zij nooit gesloten zijn, 

 zooals bijv. de gallen, welke de galwespen veroorzaken. 



Ik onderscheid de gallen der galmijten in drie groepen : 



a. die, welke alleen door aanhangselen van de opperhuid der 

 bladeren („haren") worden gevormd; 



b. die, aan welker vorming alle weefsels van een blad deel- 

 nemen; 



c. die, welke worden gevormd uit stengeldeelen ; 



d. die, welke ontstaan uit stengeldeelen met de daaraan 

 bevestigde bladeren. 



Tot groep a. behooren : 



1. viltvormingen, uit haren bestaande (Erineum vormingen); — 



Tot groep b.: 



2. zakvormige gallen; 



3. ineenrollingen en plooiingen van bladeren, soms gepaard 

 met verschrompeling van deze; 



4. viltvormingen, gevormd door uitgroeiingen van de geheele 

 bladmassa ; 



5. bladpokken ; — 



Tot groep c: 



6. bastgallen ; 



Tot groep d.: 



7. misvormingen en abnormale ontwikkeling van knoppen. — 

 Slechts zeer oppervlakkig zullen hier de meeste der boven 



opgesomde galmijt-misvormingen worden besproken. 



