107 

 I. Viltvormingen. 



Een aantal soorten van galinijten veroorzaken door den prikkel, 

 dien zij uitoefenen, aan de bladeren, waarop zij zich hebben 

 gevestigd, eene buitengewoon sterke vorming van haren, zoodat 

 deze op bepaalde plaatsen dicht opeengehoopt staan, en aldus 

 daar eene viltvormige bekleeding vormen. Tusschen die haren 

 houden zich de mijten op, en daar ook leggen zij hare eieren. 



Vroeger werden de bovenbedoelde, door de mijten veroor- 

 zaakte viltvormingen algemeen voor zwamvormiiigen gehouden; 

 Persoon gaf aan deze vermeende zwammen den geslachtsnaam 

 Erineiim, van daar de naam „Erineum-vormingen." 



De gewone haren, welke men vaak op de bladeren aantreft, 

 zijn niets anders dan uitgroeiingen der opperhuidscellen. Zoo 

 zijn ook de Erineum-haren niets anders dan uitgroeiingen der 

 opperhuidscellen, maar lo. zij vormen zich ook aan allerlei 

 opperhuidscellen, die in normale omstandigheden geen haren 

 dragen ; van daar dat zij in de bedoelde viltvormingen zoo 

 dicht opéén staan ; — 2o. zijn de haren der viltvormingen 

 gewoonlijk grooter, vooral dikker, dan de gewone haren ; vaak 

 ook zijn zij van allerlei opzwellingen eu aanhangselen voorzien ; 

 — 3o. soms ook zijn zij anders van kleur dan de gewone 

 haren, daar zij een eigenaardig gekleurd vocht bevatten. 



De Erineum-haren bieden den galmijten eene uitstekende schuil- 

 plaats, waar deze tegen weer en wind en vooral tegen voch- 

 tigheid goed beschut zijn. De wand toch dezer haren is vrij 

 dik, daar hij van eene dikke cuticula voorzien is, door welke 

 het water, dat op de haren valt, wordt tegengehouden. Zijn de 

 haren gewoon van vorm, haar- of staafvormig, dan staan zij 

 dicht bijeen, en vormen aldus eene viltachtige bekleeding, 

 waartusschen de kleine parasieten goed zijn weggescholen. 

 (PI. III, fig. 1). In die gevallen echter, waar zij minder dicht opeen- 

 gedrongen staan, zijn zij aan hunne basis dun, terwijl zij naar 

 boven toe knotsvormig verbreed zijn, en wel zóó dat de verbreede 

 topeinden tegen elkaar drukken, (PI. III, fig. 2), zelfs soms met 

 elkander vergroeien. Zoo wordt door deze verbreede topeinden 

 a. h. w. een dak gevormd, waaronder de galmijten kunnen rond- 

 wandelen en hare eieren leggen, zonder dat zij van regen of 

 andere atmospherische invloeden last hebben. — Soms vindt 

 men gewone haren tusschen de Erineum-haren in. 



Het meest vertoonen zich de Erineum-vormingen alleen aan 

 de onderzijde der bladeren; minder vaak aan de bovenzijde; 

 enkele malen aan beide zijden. (Zie bl. 105). 



