110 



welke zoowel aan den bovenkant als aan den benedenkant 

 van het blad als opzwelling zichtbaar zijn, en welke ontstaan 

 doordat de cellen van het bladmoes zeer in de lengte groeien, 

 terwijl groote intercellulaire ruimten ontstaan. Deze pokken 

 vertoonen aan hunne onderzijde eene kleine opening. (PI. lil, 

 fig. 7.) Tusschen de cellen van het bladmoes, in de intercellu- 

 laire ruimten, leven de galmijten, die daar ook hare eieren leggen. 



Deze pokken zijn aanvankelijk lichter groen dan het normale 

 blad, omdat de bladgroenkorrels, welke in ieder der bladmoes- 

 cellen aanwezig zijn, niet in aantal toenemen, naarmate de cellen 

 grooter worden. Soms ook ontstaat in deze cellen een rood 

 celsap. Zij sterven eerder dan gewone cellen, zoodat de pokken 

 zich weldra als doode plekken op het overigens gezonde blad 

 vertoonen. 



Bladpokken komen o. a. bij pereboomen voor. („Pokziekte"). 



6. Bastgallen. 



Bastgallen ontstaan door een' prikkel, uitgeoefend door gal- 

 mijten, welke in de bast van takken van houtgewassen zijn 

 binnengedrongen. Zij vertoonen zich als plaatselijke opzwellingen 

 der takken. Terwijl het houtgedeelte van den tak niet of niet 

 noemenswaardig in omvang toeneemt, vormt het bastgedeelte 

 een sponsachtige opzwelling, v/aarin zich kleine holten bevinden, 

 in welke de galmijten leven en zich voortplanten. 



Bastgallen als de hier bedoelde komen o. a. voor aan de 

 grove den. (PI. III, fig. 8). 



7. Misvormingen en abnormale ontwikkeling van knoppen. 



Door de werking der galmijten worden soms de knoppen in 

 hunne normale ontwikkeling tegengehouden. De as groeit óf 

 in 't geheel niet in de lengte, of zij groeit althans veel minder dan 

 zij in normale omstandigheden zou doen. Het aantal bladeren 

 van zoo'n knop vermeerdert zich abnormaal sterk, terwijl de 

 bladeren zelve met viltharen (zie onder no. 1) of met emergenties 

 of tongvormige uitstulpingen der geheele bladmassa (zie onder 

 no. 4) bedekt zijn, of wel allerlei plooiingen van den rand of 

 van de geheele oppervlakte (zie onder no. 3) vertoonen, en 

 daarbij klein blijven en vaak abnormaal van vorm. Ook kunnen 

 zich tusschen de bladeren van den knop nieuwe knoppen vormen, 

 soms in overgrooten getale, welke knoppen in meerdere of 

 mindere mate tot ontwikkeling komen en soms aanleiding geven 

 tot het ontstaan van meer of min Mieksenbezemvormige ophoo- 

 pingen van twijgjes. 



