111 



Verlengt zich de as van den knop niet, dan ontstaan de 

 zoogenoemde „rondknoppcn" , (PI. lil, fig. 9), zooals men die 

 o. a. bij berken, hazelaars en zwarte bessen aantreft. Doordat 

 het aantal schubben van zulke knoppen veel grooter is dan bij 

 normale knoppen, zijn zij zeer dik. Wanneer in 't voorjaar de 

 normale knoppen uitloopen, blijven de rondknoppen gesloten. 

 Veel later in 't jaar kan het zijn, dat de as zich nog eenigszins 

 verlengt, waarbij dan de knopschubben tot bladeren worden, 

 die echter steeds klein en abnormaal van vorm blijven. (Zie 

 Jaargang VI, PI. 9 en 10). De rondknoppen gaan in den zomer dood. 



Wanneer meer in 't bijzonder bloemknoppen door galmijten 

 worden bewoond, dan doen zich gelijksoortige misvormingen 

 voor ; maar vaak ondergaan daarliij de bladkransen van de 

 bloemen in meerdere of mindere mate veranderingen. Men on- 

 onderscheidt de „bloemknoppen" nog in twee soorten, nl. 1. 

 die bloemknoppen, welke zich tot slechts ééne enkele bloem 

 ontwikkelen en 2. die, waaruit een geheele bloemgroep (bloei- 

 wijze of inflorescentie) ontstaat. 



In het eerste geval heeft men te doen met een' knop, welks 

 as zich toch niet verlengt; dan bepalen zich de misvormingen, 

 door galmijten teweeg gebracht, tot veranderingen in den bouw 

 der kransen van de bloem. 



In het tweede geval heeft men te doen met een' knop, welks 

 as zich in normale omstandigheden vrij sterk zou kunneri ver- 

 lengen (bepaaldelijk wanneer van eene onbegrensde bloeiwijze 

 sprake is); terwijl dit ook weer met de zijassen het geval zou 

 kunnen zijn. Bij zulke knoppen, uit welke zich eene geheele 

 bloemgroep moet ontwikkelen, blijft — wanneer zij door gal- 

 mijten bewoond worden — het systeem van assen veelal kort; 

 terwijl dan tevens aan de bladkransen van de bloemen gelijksoor- 

 tige veranderingen optreden als aan die van de door galmijten be- 

 woonde enkelvoudige bloemknoppen. 



Onder de inwerking van galmijten kunnen alle bloemkransen, 

 — kelkbladeren, kroonbladeren, meeldraden en stampers, soms 

 ook de schutbladen — degenereeren tot schubvormige, groen- 

 achtige blaadjes. Men spreekt dan van „vergroening" der bloe- 

 men. Zij komt voor o.a. bij bitterzoet {Solamim duleamara), 

 bij Gentiana, bij eereprijs (Veronica). 



Andere bloemen worden dubbel onder de inwerking van 

 galmijten, zonder dat daarbij vergroening intreedt. Zoo ziet 

 men bij Alpenrozen (Rododendron ferrugineum en Rh. hir- 

 sutum) tusschen bloemkroon en meeldraden een krans van 

 bloemkroonachtige bladeren verschijnen, terwijl het aantal meel- 



