114 



eene lengte bereikte van r= a 2 dM. Daarbij was die as op ver- 

 schillende plaatsen zeer breed, gefascieerd. Zij had tallooze 

 zijtakken gevormd, voor een gedeelte weer gefascieerd, welke 

 zijtakken zich nog verscheiden malen weer vertakten, terwijl 

 de toppen der fijnste vertakkingen eindigden in knoppen, van 

 welke sommige nog het voorkomen van gewone bloemknoppen 

 van een wilg hadden, terwijl andere zeer dicht op elkaar waren 

 gedrongen, en met elkaar weer eene bloemkoolachtige massa 

 vormden. Al deze dicht opeengedrongen knoppen waren met 

 viltachtige haren dicht bezet; en tusschen deze haren vond ik 

 bij duizenden galmijten en hare eieren. Op sommige plaatsen 

 zag men de as van uit dicht opeengedrongen kluwens van 

 knoppen zich verheffen, om daarna een eind hooger weer 

 gelijksoortige kluwens van knoppen te vormen. Tusschen de 

 eene knoppenophooping en de andere was dan soms de as een 

 eindweegs geheel kaal; terwijl zij op sommige plaatsen uiterst 

 kleine, schubvormige bladeren droeg, op andere plaatsen wel 

 is waar nog altijd bladeren, die wel veel kleiner dan de normale 

 bladeren waren, maar toch geheel den vorm van een gewoon 

 blad hadden. 



Plaat V geeft een' door mij uit Leiden ontvangen wilgentak, 

 ietwat verkleind, terug; maar de Heer Claassen zond mij ook 

 een dergelijken tak van 2'/2 a 3 dM. lengte, die evenals de op 

 PI. V afgebeelde tak, in zijn geheel onder den invloed der 

 galmijten stond, waarvan de hoofdas hier en daar in meerdere 

 of mindere mate opgezwollen en op sommige plaatsen gefas- 

 cieerd was, terwijl hij nergens tot verhouting was gekomen. 

 Die hoofdas vertoonde een groot aantal meestal op eenigen 

 afstand van elkaar geplaatste zijtakken, evenmin als de hoofdas 

 zelve, verhout, maar plaatselijk eenigszing opgezwollen of 

 gefascieerd; welke zijtakken weer een énorm aantal zich 

 herhaaldelijk vertakkende bijassen droeg, bezet met meer of 

 minder schubvormige bladeren en met tallooze knoppen. 



III. EENE PHYTOPTÜSMISVORMING BIJ DEN RATEEPOPULIER. 



In Juni 1907 zond mij de Heer Dr. W. D. Cramer te Twelloo 

 eenige takken van een den ratelpopulier (Popiiliis tremula L.), 

 welke eigenaardige misvormingen vertoonden, die mij insgelijks 

 bleken, aan galmijten haren oorsprong te danken te hebben. 

 Een der mij toegezonden takken is in Plaat VI door eene 

 photographie verkleind weergegeven. 



Aan een' normalen tak hebben zich zijtakken gevormd, waar- 

 van de bovensten op normale wijze zijn uitgegroeid en normale 



