140 



zóó geteekend, dat men ziet dat de schrijver niet het minste 

 idee heeft van wat hij afbeeldt. Met de gezonde en zieke aard- 

 appelen, die hij afbeeldt, is het al even zoo. 



En wat nu den tekst aangaat : vreemde dingen kan men 

 daarin lezen, die deels het gevolg van slordigheid van den 

 schrijver (of vertaler?), deels het gevolg van onwetendheid zijn. 

 Men kan er in lezen, dat het vaderland van den aardappel is 

 de .Oude wereld" ; — dat de aardappelen zijn „zoogenaamde 

 wortelknollen"; — dat daarin de stikstofhoudende reserve- 

 voedselstoffen voorkomen ; — onder de middelvroege aard- 

 appelsoorten worden genoemd: „Richters, Imperator, Sneeuwvlok" 

 Verder leest men erin, dat de aardappel bevat 18 — 30 7» droge 

 stof, en dat deze weer bestaat uit 1,3 — 4,5 7" ruwe stof 

 (lees: „ruv/ eiwit"?) en 12 — 27 7^ zetmeel Men verneemt dat 

 de aardappelen bij de herkauwende dieren „eene eiwitaanzet- 

 ting" veroorzaken, en hoort verder dat de aardappelen in „ruwen" 

 of in gekookten toestand aan de huisdieren worden gevoerd. 



Maar het heeft weinig nut, hier al de merkwaardige dingen op 

 te sommen, welke in het boekje van Dr. Schleyer over de aard- 

 appelplant en hare kuituur te lezen zijn. Hier interesseert ons 

 natuurlijk in de eerste plaats wat er in staat over ziekten en 

 beschadigingen van de aardappelplant. 



Hoewel aan 't slot van het werkje zich een hoofdstuk over 

 „vijanden" bevindt, zijn toch in de rest van den tekst zoo ter 

 loops zaken meegedeeld, die op de ziekten der aardappelplant 

 betrekking hebben. Zoo wordt op bl. 4 „ruwschaligheid" mei 

 schurft geïdentificeerd: iets waarover nog moeilijk een oordeel 

 uit te spreken is. 



De gewone aardappelziekte wordt niet in het aan phytopatholo- 

 gische zaken gewijde hoofdstuk behandeld, maar — merkwaar- 

 dig genoeg — aan het einde van het hoofdstuk over „verbruik 

 der aardappels". Overigens verwart de schrijver blijkbaar het 

 „droog rot" en het „nat rot" der aardappelen met de aantas- 

 ting der knollen door Phytophthora infestans. 



Op bl. 10 en 11 worden de vijanden der aardappelplant be- 

 handeld. Daar vindt men vooreerst genoemd de rotting, die 

 — volgens den schrijver — wordt veroorzaakt „waarschijnlijk 

 door een soort Nematoden, wellicht verwant aan Tylenchus 

 devastatrix". — 't Is bekend, dat er verschillende soorten van 

 „rot" bij de aardappelen kunnen voorkomen, zooals het Phy- 

 tophthora-rot, het Phellomyces-rot, het Rhizoctonia-rot, het Fusa- 

 rium-rot, het bacteriën-rot : het Tylenchus-rot behoort wel tot 

 de minder algemeene ziekten van den aardappel. Waar echter 



