i8 I. yid T}ieoriar7u 



Quae ceterum a iue ipso subtilius distlnctae 

 modificationes intlorescentiae, ubiquc in Dis- 

 sert, meae partc practica ,jprimam iuter notas 

 characteris generici aciem tenentes" (Dissertat. 

 1. p. loy), (|uauti ,,liacc ratlouum generica- 

 rum symbola" a me habeantur, satis superque 

 comprobant. Easdem vero generum distinguen- 

 dorum ipsas ratlones slstere n(m posse, haud 

 minus perspicue explicasse mihi vidcor (1. I. 

 Cap. IV. §.2 et i8). Id autem vel ex eo 

 cognoscendum foret, quod amplissimi stemma- 

 tis graminei genus illud proavitum sive radl- 

 cale, quod Epiphystin vocavimus, non ilHco 

 in genera duo, sed non nisi in generis unius 

 (Ophiuri) species duas divlsum lcgitime pro- 

 gredi possit. Internodia enim Epiphystidis, ma- 

 teria florali jam uberius ])raegnante intume- 

 scentia , aut ex altero tantum latcre florem 

 emittunt (^Ophiurus corjmbosus)^ aut ex utro- 

 (fue (^OpJiiurus peijvratus) ; e qua dichotomia, 

 altius gradatim dlchotomice prohllcante, inllo- 

 rescentiae, hinc unllaterales cristae, raceml, 

 inde biJaterales et semiverticillatae caducei, pa- 

 uiculae, in thyrso et juba rursus mutuo inter 

 se connubio junctae, sensim egrediuntur. Qune 

 vero totius famlHae tauta, internodiorum supe- 



