184 Caeolus Synnebbebg 



tum recepit, in adnotationibus toto per glossema invectum esse dubitanter con- 

 iecit. Sed nihil est, quod in hoc vocabulo haereamus ; satis defenditur loco, 

 qui est 40, 2, ubi Caecilius se veritati christianismi cedere fatetur atque id 

 soluni se amplius optare dicit, ut de nonnullis rebus alio tempore ut de toto 

 congruentes diligentius requirant. Primum mihi in mentem venit siispicari ante 

 'integro' in excidisse omnemque difficultatem ita solvendam esse, ut notissimas 

 illas locutiones 'res mihi in integro est' et 'res mihi cum aliquo est' in unam 

 conflatas esse existimaremus. Sed nescio an rectius statuamus pro integro 

 scribendum esse 'intégra', cum, quomodo ap. Cic. Verr. act. pr. 11, 33 res 

 omni s mihi tecum erit, Hortensi, dictum est, sic hoc loco dici potuerit in- 

 tégra mihi cum Octavio res est. — Quod autem verba ut ipsius seetae homo 

 cum eo disputem nullam aliam admittunt interpretationem nisi talem, ut reli- 

 gio romana seetae appellatione denotari putetur, valde dubium est, num sana sint. 

 Nihil ad illam interpretationem defendendam valent verba Tertulliani a Dom- 

 barto (p. 124) allata, quae sunt idol. 14 extr. : melior fides nationum in 

 suam seetam, quae nullam sollemnitatem Christianorum sibi vindicat. Nam 

 quod in Tertulliano nomine christiano minime est mirandum, idem ex animo 

 Caecilii civis romani dictum putare quam non consentaneum sit, per se intellegitur, 

 praesertim cum proeul ab omni ironiae significatione sit hie locus. Ac quo- 

 minus religionem ethnicorum ibi seetam appellari credamus, verba quoque im- 

 pediunt, quae Minucius eundem Caecilium loquentem inducit 40, 2 : et de Pro- 

 videntia fateor et de Deo cedo et de seetae iam nostrae sinceritate consentio. 

 Eodem vocabulo de Christianis utitur 11, 6: sie seetae vestrae non spontaneos 

 cupere, sed electos. Quae cum ita sint, verba codicis ut ipsius seetae homo 

 depravata esse mihi persuasum est. Alii de vocabulo ipsius dubitarunt: 

 Halmius coniecit 'istius' vel 'ipse istius', Baehrensius id in 'ipse invisae' mu- 

 tavit. Sed retinenclum est et alia corrigendi via ingredienda, quam tota huius 

 loci ratio ac sententia flagitat et demonstrat. Hanc viam mihi invenisse vi- 

 deor 'est' post ut addendo, ut hat 'ut est ipsius seetae homo', Octavius nimi- 

 rum, ad quem speetant haec verba. De loquendi formula ut est vid. Anton, 

 Studien zur lat. Gramm, u. Stil. II p. 1 sqq. — Quod nunc sequitur iam 

 profecto intelleget facilius esse in contiibernalibus disputare quam conserere sa- 

 pientiam quomodo recte interpretandum sit difficillimum est dicere. Perspi- 

 cuum quidem est hominum doctorum disserendi rationem sermoni vel alterca- 

 tioni cuidam vulgari opponi, quam ob rem quin posterius illud conserere sa- 

 pientiam ad disputationem, quam inituri sint Octavius et Caecilius, pertineat 

 dubitari nequit. Sed quo spectat prius illud in contubernalibus disputare? 

 Dicam quod sentio. Cum ex 28, 3 Octavium iisdem studiis quibus Minucium, 



