186 Caeolus StnnerbeeCt 



debuit, quia quod hie exponitnr in maiorem numerum hominum cadere appa- 

 ret. Si vero post nonnullos, quod perfacile fieri potuit, 'non' intereidisse 

 statuimus, sententia satis clara et perspicua exsistit. Negari quidem non po- 

 test vocem quandam comparationis aegre desiderari, sed 'potius', quod post 

 fernere addidit Wowerus, nonnumquam, ut omnibus notum est, apud Sallustium, 

 Livium, alios, omittitur. Fortasse igitur sie legendum est: Quo magis mirum 

 est nonnullos non taedio e. q. s. Ac cum tota haec sententia pro parenthesi 

 habenda sit, nescio an non necesse sit cum Dombarto 'atqui' pro itaque scri- 

 bere, quod initio sequentis sententiae orationem excipit. Ante indolescendum 

 Vahlenus addidit 'omnibus', Baehrensius 'et omnibus', recte hie quidem. Nee 

 minus probanda est correctio a viro doctissimo proposita 'et hos' pro et hoc, ut 

 in codice legitur. Postrema verba de qua tot omnibus saeculis e. q. s., quae 

 ita corrupta sunt, ut sauus sensus ex iis non possit elici, multas et varias 

 virorum doctorum coniecturas excitarunt. Quas oinnes enumerare, cum nulla 

 fere ad persuadendum apta esse videatur, supervacaneum puto. Id pro mea 

 parte ohservatum volo, omnem huius loci emendandi rationem eo speetare de- 

 bere, ut quod verbis ipsa phüosopMa, sive intereiderit sive corruptum sit, fue- 

 rit oppositum restituatur. Nam quis non videt verba illa ex duobus contra- 

 riis alterum esse, alterum vero nihil aliud esse posse nisi sectarum plurimarum 

 cum vocabulo aut omisso aut corrupto, unde pendeant haecce verba? Rectam 

 igitur, ni fallimur, viam iniit Maehlyus, cum post plurimarum 'summi viri at- 

 que' vel aliquid simile supplendum statueret. Equidem in locutione illa 'tot 

 omnibus saeculis', quae valde inusitata sit ac paene omni sensu careat, cor- 

 ruptelam quaerere malim. Fac etiam 'tot omnia saecula' ut 'plerique omnes' 

 (vid. Klotz, ad Ter. Andr. I 1, 28) dici posse nee quidquam ab 'omnia tot 

 saecula' differre, cuius locutionis exemplum Kochius ex Tertull. apol. 35 : om- 

 nibus tot Sigeriis et Partlieniis audaciores adfert, tarnen quo verba sectarum 

 plurimarum referenda sint, in medio relinquitur. Ac revera quo apte referan- 

 tur frustra circumspicias. Kam quomodo ferri potest 'saecula sectarum pluri- 

 marum'? At ne ea cum ipsa philosophia coniungamus (Dombartus vertit 'die 

 Philosophie selbst in ihren meisten Secten') ipsa verborum collocatione pro- 

 hibemur. His rebus ita consideratis mihi persuasi verba 'omnibus saeculis' 

 corrupta esse atque ex 'omissis sententiis', quibuscum compendio scriptis 

 magnam haberent similitudinem, errore librarii orta (cf. 20, 2 philosophorum 

 suorum sententiis). Legendum igitur: — de qua tot omissis sententiis 

 sectarum plurimarum usque adhuc ipsa philosophia délibérât. 



5, 5. Verba proxime exscripta haec deineeps excipiunt: Nee inmerito, 

 cum tantum absit ab exploratione divina humana medioeritas, ut neque quae 



