Observationes criticac in Minucium IST 



supra nos caelo suspenso, sublata sunt, neque quae infra terrain profunda de- 

 mersa sunt, aut scire sit datum aut scrutari permissum aut suspicari religio- 

 sum. Usenerus Bursiani coniecturam 'profundo' ut emendationem evidentissi- 

 mam conrmendans inter singula utriusque sententiae verba quandam respondendi 

 rationem sic restituere voluit, ut sublata tam quam glossema secluderet. Maeh- 

 lyus autem in eodem vocabulo quamquam interpolationis vestigia sibi depre- 

 hendere visus est, tarnen depravationis statuere maluit, haec proponens: 'ut 

 neque quae supra nos caelo suspensa su b lim i sunt neque quae infra (sc. nos) 

 terra profunda demersa sunt'. Baehrensius denique a Maehlyo non mul- 

 tum dissentiens sie corrigendum esse censet: 'ut neque quae supra nos caelo 

 suspenso sublata sunt neque quae infra terra in profunda demersa sunt'. 

 Sed multo melius mihi et simplicius videtur in vocabulo profunda non minus 

 quam in sublata interpolationem statuere, cum quam superflua ambo sint at- 

 que illud, pro quo verbum quoddam expeetandum fuit, etiam quam cum ceteris 

 non congruat, neminem fugere possit, Satis probabiliter, si quid iudico, su- 

 spicari licet haecce vocabula in margine, unde in textum irrepserunt, primo a 

 quodam adnotata esse, qui sic contrarius, quod in sublimitatis et profunditatis 

 notionibus inesset, aecuratius designare voluerit. Alia quoque subest causa, 

 qua ad talem opinionem invitamur. Nam asyndeton bimembre, ubicumque apud 

 Minucium invenitur, aut interpolationi aut corruptioni originem debere putan- 

 dum est; quod quidem nunc plenius demonstrare nobis in animo non est: satis erit 

 duos alios locos apertis glossematis insignes quasi testes citare. In P legitur 

 11, 3 sibi mortuis exstinetis, qui sicut naseimur et interimus, aeternitatem 

 repromittere, ubi merito Usenero et Baehrensio mortuis suspectum videbatur, 

 et 32, 7 unde enim Deus longe est, cum omnia caelestia terrenaque et quae 

 extra istam orbis provinciam sunt, Deo cognita plena sint? ubi iam Ursinus, 

 quem Halmius secutus est, in vocabulo cognita glossema agnovit, nimirum cum 

 Minucium Deum 'singulos nosse' ita demonstrasse, ut per tautologiam dixerit 

 omnia Deo cognita esse, minime credere beeret. Sed ut ad propositum revertar, 

 quam facile fieri potuerit, ut post antecedens infra, ad quod cum Maehiyo 

 'nos' audiendum esse censeo, vera illa et primaria lectio 'terra' in terram 

 mutaretur, vix est quod moneam. Verbis quae sequuntur emendandis multi 

 operam dederunt. Legitur enim in P aut stuprari religiosum. Coniectura 

 Dombarti 'suspicari', de qua ipse se iam addubitare dicit (p. 124), probata 

 est Haimio Cornelliseno Baehrensio. Halmius in praef. p. VII eam his ver- 

 bis laudat: 'Sic aptissime tres gradus cognitionis humanae per descensum a 

 maiore ad minus proponuntur : scientia, scrutatio, coniectura'. Eandem rem 

 Baehrensius sie exprimit: 'scientiae materia denegata, examjnationi obices 



