Observationes criticae in Minimum 189 



tuit. Apud Minucium 'pondus' et 'levitas' eodem modo inter se opponuntur 

 26, 12: — substantiam — terreni ponderis et caelestis levitatis admixtione 

 concretam; cf. Cic. de nat. d. II 16, 44 liaec aut pondère deorsum aut levi- 

 tate sublime ferri; Ovid. Fast. V, 13 sq. Pondère terra suo subsedit et 

 aequora traxit, At caelum levitas in loca stimma tulit; Lucret. V, 416 sqq. 

 et 495 sqq. Atque loco allato, quem alii aliter emendare conati sunt, 'levi- 

 tatis' vocabulum, quo addito omnia apta et concinna fiunt, aegre desiderari 

 nemo non concedet. Lege igitur : sidéra licet ignis accenderit et caelum licet 

 sua materia suspendent levitate, licet terram sua fundaverit pondère e. 

 q. s. 



6, 2. Sic eorum potestas et auctoritas totius orbis ambitum occupavit, 

 sic imperium suum ultra solis vias et ipsius Oceani limites propagavit. Heu- 

 mannus propogavit in propagarunt mutari voluit, quod probat Baehrensius, 



haec tarnen addens: nisi potius 'sic imperium (sc. eorum) fines ultra 



propagavit' praestat. Equidem praeferendum censeo suum in 'se' mutare, ut 

 Minucius propter antecedens occupavit concinnitatis gratia scripsisse putetur 

 'se ■ — propagavit' pro passiva forma, quam in significatione reflexiva vulgo 

 usurpare solebant. 



6, 3. Sic dum universarum gentium sacra suscipiunt, etiam regna me- 

 ruerunt. Ex editione principe hoc ultimum vocabulum in omnes, quod sciam, 

 editiones manavit pro merunt, quod habet P. Forsitan legendum sit: eis 

 etiam regna ademerunt. 



7, 3. Testis et Curtius, qui equitis sui vel mole vel honore hiatum pro- 

 fundae voraginis coaequavit. Ad locum tam corruptum, ut vix possit restitui, 

 aliquid novi adferre supervacaneum fortasse videbitur, praesertim cum multi 

 viri docti curam in eum diligentissimam illam quidem, sed, ni fällor, irritam 

 impenderint. Nam in depravatis locis Minucii, scriptoris elegantiae perspicui- 

 tatisque studiosissimi, aliquid proponere velle, quod non simplici claraque et ver- 

 borum et sententiae ratione innitatur, perditae operae inceptum esse iudico. 

 Loci supra allati, ut nunc in codice exhibentur, verba qui equitis sui vel mole 

 vel honore ita comparata esse nemo negabit, ut sano sensu omnino destituta 

 sint. Heumannus solus, cum sic scribi iuberet: 'qui eques sui olim devotione 

 hiatum', emendationem a sententia quidem optimam proposuit, quae tarnen ut 

 nimis a scriptura codicis recedens probari nequeat. Nam excepto vocabulo 

 equitis, quod omnes fere recentiores falsum esse existimarunt, in mole quoque 



