194 Caeolus Syn n ekberg 



et Cornellisenus, in textum recipiatur. Baehrensius lectionem codicis sic dé- 

 fendit: 'at interpretare : confessa inperitia sumraam in se habet prudentiam'. 

 Sed tnm Minucius scribere debnit: confessa inperitia summae prudentiae est, 

 si eut dicitur prudentis esse confiteri inprudentiam. Nisi forte vir doctissimus 

 verba 'confessae inperitiae' pro dativo habet (cf. adnot. Lindneri). 



16, 1 — 2. Nee dissimulabo prineipio ita Natalis mei errantem, vagam, 

 lubricam nutasse sententiam, ut sit nobis ambigendum, utrum versutia turbata 

 sit, an vacillaverit per errorem. Nam interim deos credere, interim se delibe- 

 rare variavit, ut propositions incerto incertior responsionis nostrae intentio 

 fundaretur. Sed in Natali meo versutiam nolo, non credo: procnl est ab eius 

 simplicitate subtilis urbanitas. Hunc locum mendis gravissimis deformatum esse 

 omnes viderunt. Sed priusquam de iis agere ineipiam, mihi commemorandum 

 est lectiones codicis tua eruditio turbata sit atque incerto certior ex recensione 

 Halmiana, quam supra secuti sumus, amotas esse et pro illa coniecturam Vah- 

 leni 'versutia turbata sit', pro hac Ursini 'incerto incertior' reeeptas. Atque 

 rectissime sine dubio Halmius illam, cum oratio ita conformata sit, ut 'sen- 

 tentia' subiecti loco ad utrumque verbum 'turbata sit' et 'vacillaverit' referri 

 debeat, falsam esse duxit. Exstat alia quoque coniectura mentione digna, 

 Hauptii dico, qui 'vafritia' proposuit (Hermes 1867, p. 335), quod ut eviden- 

 tissimam emendationem probat Usener, assentientibus Cornelliseno et Baehren- 

 sio. Mihi quidem Lindnerus solus sententiam scriptoris assecutus esse vide- 

 tur, cum dicit: 'supple studio et consilio, ut iusta sit oppositio inter erudi- 

 tionem turbatam studio et vacillantem per errorem'. Nam per se intellegitur 

 hie notionem quandam generalem, qua Caecilius studii sententiae suae de in- 

 dustria turbandae insimuletur, necessariam esse, priusquam illud studium spe- 

 ciali versutiae notione definiatur. Sed haecce generalis notio, cum e con- 

 textu verborum, ut vult Lindnerus, minime erui atque suppleri possit, videa- 

 mus possitne corrigendi via restitui. Quam viam ingredienti omniaque circum- 

 spicienti nihil mihi simplicius videtur et verisimilius quam statuere tua eru- 

 ditio depravatione ortum esse ex 'studio et ration e', quocum, si ad littera- 

 rum duetus respicias, aliquid similitudinis habeat. Iam vero lectio codicis 

 fundaretur num sana sit dubito et alii dubitarunt, velut Usener, qui 'certior 



confunderetur', probante Baehrensio, legi iubebat. Sed tenendum est 



enuntiationem finalem et propter antecedens 'per errorem' et propter sequens 

 'nam in Natali meo versutiam nolo' ab hoc loco alienissimam esse, cum sie 

 suspicione erroris sublata totam Caecilii disputationem astuta ratione revera 

 inniti haud obscure dicturus fuerit Octavius. Sed minime profecto taie quid- 



