198 Caroltts Stnnerberg 



ut ferri nequeat, quam difficultatem sie tollere conatus est Baehrensius, ut 

 c set' inter creduli et rudi interpolieret. Aliam omnino viam ingrediendam esse 

 censeo, etsi non minus quam ceteri, qui hunc locum emendare studuerunt, quin 

 vocabula illa ac vero corrupta sint dubito. In iis enim vestigia agnoscenda 

 sunt formae cuiusdam verbi substantivi, ad quam creduli referri possit. Hac 

 opinione adduetus Minucium sie scripsisse suspicor: Similiter autem erant 

 erga deos qitoque maiores nostri inprovide credidi: rudi simplicitate credide- 

 runt: dum reges suos e. q. s. Ad crediderunt 'deos' vel c eos' facile audiri 

 posse vix est quod moneam, ac praeterea de coniectura Baehrensii monendum 

 est nihil esse, quod nos ad opinionem invitet, Minucium heroum quoque me- 

 morem fuisse. Contra in initio capitis 21 de deis solis loquitur haec dicens: 

 Lege Mstoricorum scripta vel scripta sapientium: eadem mecum recognosces. 

 Ob mérita virtutis aui muneris deos habitos JEuhemerus exsequitur. 



28, 6. His enim et huiusmodi fabulis idem daemones ad execrationis 

 horrorem imperitorum aures adversus nos referserant.*^) Nee tarnen mirum, 

 quoniam fama, quae semper insparsis mendaeiis alitur, ostensa veritale consu- 

 mitur. Sic est negotium daemonum; ab ipsis enim rumor falsus et seritur et 

 fovetur. Hie Halmius ex coniectura Vahleni c quoniam fama' reeepit pro cum 

 omnium fama, quod habet P, Dombartus autem probatis coniecturis et Eigaltii, 

 qui 'hominum' pro omnium scribi voluit, satis probabiliter ille quidem, et Iac. 

 Gronovii , qui 'cum — sit et negotium' coniecerat, sie edidit: 'Nee tarnen 

 mirum, cum hominum fama, quae semper insparsis mendaeiis alitur, ostensa 

 veritate consumitur, sit et negotium daemonum'. Quamquam sie quidem om- 

 nia primo aspectu et ad sentiendi et ad loquendi rationem satis recte se ha- 

 bere videntur, tarnen si diligentius quid dicere voluerit scriptor consideramus, 

 forsitan aliam emendandi viam inire praestet. Nam hoc loco de falso solo 

 rumore agi perspieuum est; verum enuntiatis illis relativis aovvôévag copu- 

 latis omnino fama qualis sit demonstratur. Hoc modo, ni fallimur, loqui de- 

 buit is, qui originem universae famae, non falsae tantum et perversae,' daemo- 

 nibus assignari vellet. Idcirco satis causae mihi rem paulo attentius conside- 

 ranti subesse videtur, cur vocabula quae semper ut subditicia deleamus; 

 quo facto si viam, quam monstravit Iac. Grronovius, ingredientes vocabulum 

 sie, quo nova in codice sententia ineipit, in 'si' mutarimus, ut ad nee tarnen 

 mirum referatur, satis clara et perspicua sie procedet oratio : Nee tarnen mi- 



*) Sic Halmius ex coniectura Vahleni; in codice legitur referserunt, qua in lectione nihil mu- 

 tandum esse Douibarto assentimur. 



