200 Cakolus Synnerberg 



statuimus, filiarum filiorumque mentionem ad liberos eiusdem patris vel matris 

 pertinere. 



31, 8. Sic nos, quod invidetis, fratres vocamus, ut unius Bei parentis 

 homines, ut consortes fidei, ut spei coheredes. Copulatio illa verborum 'unius 

 Dei parentis homines', sive dei vocabulum retinemus sive cum Heumanno dele- 

 mus, fortasse fieri potest ut exemplis e sermonis latini consuetudine petitis 

 recte defendatur (vid Dombart. p. 124), sed quam absona sit huic loco quis 

 est qui non sentiat? Nescio quid languidi et cotidianum vulgaremque ser- 

 monem redolens vel 'Dei homines' vel 'unius parentis homines' habet, quod a 

 fervidiore et sublimiore loquendi ratione, qua inde ab hoc capite usque ad 

 finem disputationis suae utitur Octavius, mirum quantum discrepat. Cellarius 

 pro homines scribi voluit 'omnes', quod probat Cornellisenus, qui cum Heumanno 

 Bei obelo notavit; Baehrensius nihil mutavit, in adnotatione addidit tarnen 

 se pro corrupto homines 'soboles' malle. Sed Dombartus ad verba ut 

 consortes fidei, ut spei coheredes locos Novi Testamenti (I Petr. 3, 7, Tit. 3, 

 7, Ephes. 3, 6, Rom. 8, 17) adnotavit, quibuscum haecce verba conspirent 

 ex quibusque fluxisse haud dubie putanda sint, sive Minucius ipse scripturae 

 sacrae libros legerat sive talia inter illius temporis Christianos inde divulgata 

 familiari sermone recepta erant. Quo ex concentu efficitur nihil magis in 

 promptu esse quam suspicari in homines aliquid latere, quod ex eodem fonte 

 manaverit. Idcirco verisimile puto homines depravatum esse ex 'omnium 

 do mu s', cum in Novo Testamento disciplinae Christi addictos rov olxov vov 

 fttov haud raro appellari notissimum sit. Velut Hebr. 3, 6, ubi legitur ov 

 oïxoç eöpsv rjiing (vid. Cremer, Bibl. -theolog. Wörterbuch der neutestamentl. 

 Gräcität, p. 614 s. v. Ohog). Accedit quod apud Minucium excepto hoc loco 

 Deus nusquam parens dicitur nisi addito 'omnium' (18, 7; 19, 15; 35, 4; 

 cf. 33, 1 Beo una domus est mundtis hie totus). Lege igitur: Sic nos, quod 

 invidetis, fratres vocamus, ut unius Bei parentis omnium domus, e. q. s. 



34, 1 — 3. Ceterum de incendio mundi, aut inprovisum ignem cader e aut 

 f difficile, non credere vulgaris erroris est. Quis enim sapientium dubitat, 

 quis ignorât, omnia quae orta sunt, oeeidere, quae facta sunt, interire? Cae- 

 lum quoque cum omnibus quae caelo continentur, ita ut coepit, si desierit fon- 

 tium dulcis aqua maria nutrire, in vim ignis abiturum, Stoicis constans opinio 

 est, quod consumto umore mundus hie omnis ignescat. Et Epicureis de ele- 

 mentorum conflagratione et mundi ruina eadem ipsa sententia est. * * loqui- 



