PRiEFATIO. 



De seriptis Ignatii brevis annotatio. 



De Ignatio Diacono, 1 homine docto Byzantino, qui initio noni p. Chr. n. saeculi flo- 

 rebat, haec Suidas: 'Iyvânoç- ôiâxovoç xal cxsvocpvlaÇ rtjc (isydlrjç sxxkrfiiaç Kcov- 

 OtamvovstôXsMç, xal ysyorwç iirjtQOstolitijc Nixalaç, yga/j/iatixôç, syçaips ßlovg Ta- 

 qaciov xal NixrjifÔQOv râv àyîcov xal fiaxaQÎcov starotaQ^ûiv, sstirvfißlovg sléyovç, 

 istiarolâç, la/jßovg sic Ouifiâv tov avrâqtrjv, astsq ovofiaÇovai ta xatà Oco/iâv, xal 

 alla stollâ. De operibus Ignatii. quae affert Suidas, nonnulla iam perierunt aut ex 

 bibliothecis nondum in lucem sunt prolata. Ex multis aliis {alla stolla), quae Suidas 

 non appellat nominatim, quaedam sunt servata et typis expressa. 



Edita vel cognita sunt haec Ignatii opera: 



Vitam Nicephori postremus graece edidit Car o lus de Boor, vir de Byzantinis 

 litteris edendis explicandisque optime meritus, appeudicem adiungens operi, quod Nice- 

 phori Archiepiscopi Constantinopolitani opuscula historica (Lipsiae, Teubner 1880) in- 

 scribitur ; 



Tetrasticha ianibica (53), „frustula operose convecta et conglutinata ex fabulis 

 Aesopeis", atque 



Versus in Adamiim, trimetros iambicos (134), nuperrime atque optime edidit Ca- 

 rolus Fridericus Müller (Kiliae 1886), quibus praemisit de Ignatii inetrica arte, 

 vita, seriptis disputationem, quae digna est, ad quam qui Byzantinis poetis student ani- 

 mum attendant ; 



Epigrammata tria (in Paulum discipulum, in Sarauelem diaconum, in se ipsum) ha- 

 bemus a Fr. Jacobs i o édita in Anthologia Graeca tom. XIII pag. 743; 



Elegiam funebrein (in eundem Paulum discipulum) edidit Matranga in Anecd. 

 Graec. II, 664, iterum Migne in Patrol. Graec. tom. 117. Cfr Müller pag. 17. 



Quod Vitam Gregorii Decapolitaui, ab Ignatio Diacono et Sceuophylace magnae 

 eccles. Constantinop. scriptam, in codicibus exstare Parisinis 501, 1525, 1549 ex cata- 

 logo codicum Graec. bibl. Paris, idem Müller so cognovisse dicit, idem ego quoque, Pa- 



1 Hane ego retinendam putavi iam vulgataui appellationem, quamquaoi monaehus erat Igna- 

 tius, cum vitam Tarasii conseripsit. 



