393 



Huius codicis folia et paginas marginib us textus adscripsi; namque eo maxime mihi 

 videtur esse nitendum in textu exscribendo et recensendo. Lacunae, errore librarii ortae, 

 paucae videntur esse, mencla non admodum multa, nihil, quantum video, Iibrarius ad 

 suum arbitrium mutavit. 



De Codice Viudobouensi (Palatino) historico graeco III (= V) haec ex catalogo 

 afferam : „membranaceus, pervetustus, elegans et optimae notae in folio, ut vocant, super 

 regali, constatque foliis trecentis nonaginta, paginatim in binas columnas divisis et 

 piimum quidem ad Marcum Mamunam Cretensem, postea autem ad Ioanuem Sambucum, 

 ut ambo propriis inscriptionibus suis testantur, olim pertinuit. Continetur eo magni 



meuologii graecorum mensis februarii hoc ordine — trigesimo quinto et quidem 



a fol. 211 pag. 1 col. 1 usque ad fol. 233 pag. 2, col. 2 Vita et miracula S. Tarasii 

 Patriarchi Constantinopolitani". — Hic codex eiusdem fere mihi videtur esse atque co- 

 dex Parisinus, aut, quod i adscriptum ubique deest, nonnihil recentioris aetatis. — Menda 

 nonnulla, calami lapsu orta, prima manu correcta esse hie nominatum volo, non singulis 

 locis annotabo. Quae manu multo recentiore sunt correcta, maxime menda itacismi, 

 cum codice Parisino vera praeberentur, item supervacaneum putabam afferre. 



Huius codicis in eo maxima est laus, quod eo adhibito lacunae codicis Parisini 

 umore cartulisque agglutinatis ortae expleri possunt. Ipse propter ineuriam librarii haud 

 paucis affectus est lacunis, quas et ex tenore sententiarum iuterrupto et ex codice Pari- 

 sino collato cognoscas. Lectiones minus usitatas usitatioribus nonnumquam mutavit Iibra- 

 rius, quod a media fere Vitae parte saepius apparet; itaque magna cautione agendum, 

 ne speciosis eius lectionibus deeipiaris; nonnullis tarnen locis Veras sine dubio habet lec- 

 tiones, ubi Parisinus corruptas praebet. 



In Codicis Vindobonensis iuridici graeci 16 fol. 16 a et b (= fr.) est fragmentum 

 (fortasse 15 saeculi) Vitae Tarasii 22 versuum; textus maxima licentia est mutatus 

 (cfr nostri textus fol. 209 a), qiiare nullius est auetoritatis. 



Apertissima codicum itacismi menda, nisi in exitibus sunt vocabulorum, saepissimc 

 obtieui. — Quae in textu mutavi, non apertis verbis significabo, si ex lectionibus utri- 

 usque codicis, sub textu allatis, differentibus satis liquebit. 



Versio latina vitae Tarasii a Gentiano Herueto facta est ex codice Viudobouensi, 

 cuius omnes ad unum habet lacunas atque plurima menda. Quod nonnulla leviora 

 menda in versione sunt correcta, inde non concludas, Heruetum alio codice usum esse; 

 si ita est, is codex simillimus erat Vindobonensi, sed quin suo ingenio verum nonnullis 

 locis Heruetus viderit, non est quod dubitemus. In textu constituendo versio fere nullius 

 est momenti, sed ad senteutiam scriptoris intellegendam tarnen aliquid tribuit; nonnulla 

 tarnen plane sunt perversa. Hane versionem reperias in Actorum Sanctorum meusis 

 februarii (die 25) tomo III pag. 576 seqq. Eodem loco habeas commentarium praevium 

 atque annotationes ad singulos locos a Bollando et Henscheno editoribus magna doctrina 

 composita. Haec eadem typis expressa sunt apud Mignium Tom. 98, pag. 1371 seqq. 

 Nihil apud Mignium esse mutatum mihi est persuasum eam quoque ob causam, quod 

 quaedam, Parisiis cum essem, ex Mignii libro exscripsi, ut ea conferrem cum iis, quae 

 sunt in Actis Sanctorum, quorum priorem saltem partem in nostrae universitatis biblio- 

 theca asservari sciebam. 



