Ignatii Diaconi Vita Tarasii. 427 



In tertia persona non inveniuntur coniunctivi nisi duobus lotis, ubi quasi ex ser- 

 mone leguin videntur usurpati. 174, 13 vofio&stai- ... [iy xatà tàv èv Aiyvsttia sto- 

 XitsvsG&e tqôstov . . . /j,tjôà üsov stxmv èv vfiïv tsXsltco. 149, 12 ov% oti sraqàXXrjXa 

 ri&Efisv äfjupw , (irj ysvotto ... ovôs fiq xXijqovo fiijGrj ô vioç tïjç ztaiôiGxijç fistà 

 (hoc exemplum est ex scriptis sacris). 155, 28 (lij stoqvixoç tic tàv tqôstov tavtijv 

 jAVqGtsv G ijtai, aiqstixijç èv avtfj yovijç èjtiGxtiqwv ÇiÇcivia xal tù xdXXoç tcôv av- 

 tyç yvijGlwv xal tsxvmv voOsv gsisv, (itjôs . . . tàv svôodsv Xvxov tqç dstiotiaç yvfi- 

 voiGsisv xal ... tr/v stoifivrjv è%u>Gsisv. 155, 15 tô vfistsqov ôôxijiov vmèq xqvoîov 

 èxXdfitpsis. 216, 6 (irj ... cdtia wavslif. 178, 2 [iij tt ovv tovtô aoi nXrjfiiisXslv 

 öoxmgiv. 



In proxiniis hic illic praeterea atferuntur exempla, quae hue quoque sunt refe- 

 renda. 



Post verha timtndi hae inveniuntur sententiae, quarum raodi a vulgari usu non 

 abhorrent. 201 a. 4 ôsâoixa, fitj ... tqixvfiiaç è^aysîqm xal odXov . . . stqayjiatsv- 

 Goi/Jii (P, stqayfiatsvGOfiai V). Hic enim uescio an coniunctivus itqayfiatsvaw/iai in poste- 

 riore quoque sententia scribendus sit, nisi lectio codicis V (stquyiiatsvGo/iai) mutatio 

 (non plane recta) scriptoris codicis V putanda est. 155, 5 âsôiu, (ijj . . . vstoiGw ôi- 

 xijv . . . xal exxuleGWjxai. — 1(37, 20 déoç avtàv xal ôtiXla Gvi'tï%e, /j,ij ti dqa xul 

 vstattqiGÜsit]. 



Enuntiata finalis signification!*: 201 b, 18 ött (iq xataxqvipui srqosiqtjfiui, ôià 

 tovto ... fCQOts&vfitjfiui. 213 a, 32 d-aqqiJGo/Jsv ... [iq stooç xal tj/isîç dxovGci- 

 [islïa. — 160, 12 (fsvysiv . . . xatsxstGav . . . , nq stwç . . . èsraopiJGoi . . . xal èvsqyà- 

 Goito. * 187, 3 svtsXXofis&a ..., fiijstœç rj ßqaovtfjc Giyrjç vfiïv staqaltia yé- 

 voito xal ovx sig xaXov coç umsiiïovGtv i(ùv uazoßrjGstai- hic post praesens enun- 

 tiati primarii sequitur optativus, qui deinde futuro excipitur (negatio ovx)! 



In nonnullis exemplis ab 'Iva incipientibus, quamvis non sit praeteriti temporis 

 forma in primaria sententia, usurpavit auctor optativum modum (hic usus ne a vetustis 

 quidem scriptoribus plane est alieuus). * 214 b, 35 ïva xaiï' oôov r\(iïv o Xôyoç lot xal 

 6 . . . xavwv . . . qvXdtt tjtat, Xaßstoo. 217 b, 10 ïva . . . ïôotç . . . , svtsv&sv sïgij. 

 — Coniuuctivus sequitur 205 a, 5. — De praeterito tempore dictum est 219 b, 2 tàv 

 nÛGi ndvta ysvôfisvov, ïva tivàç ardvtcoç Gcôaij. — * 149, 9 wç yàq dqtfij vôfiov 

 èstayyéXXttai (verum praesens), ïva tqv dÇiav dvtiöoGiv ... taXavtsvGsisv. 149, 

 14 ovôs fjitj xXrjqovo(irjGti 6 vlùç tqç staiôtGxtjç (istd . . . , ïva xal twv iïqàç 'yißqadfi 

 Xi%lïivt(ùv {ivqGü-w. 174, 10 de Mose: ujroxaüaiqsiv ßovXöfisrog, ïva [iij âv&qoo- 

 sroiiôèç xal dvôqsîxsXov TJyâvtat. to if-sTov. 176, 14 iGfj^xov ..., ïva ... lïvGiuv tiZ 

 dsGxôtn 3tqoG(féqmGi. 178, 24 de Mose: taïç xaqôlaiç ys è'vdov svsßaXsv, ïva /iq 

 dyvoia rtsqisrlsttoi. * 178, 32 de re, quae saepius fit: ovx dvd-qmstoiç s&oç ... tqv 

 dxoijv vstoGxùv stoXXdxiç, ïva tijç (pwvijç èstaxqoaGstav; 180, 8 de eo quod vulgo 

 fit: dsrsiXëv, ïva /j,tj dfidqtaùGi, %qî)'Çovt£ç. 181, 13 %qrjGÔ(is^a ..., ïva xal trjc 

 uvâqslaç avtovç dfisupw /j,s&a ... xal imèq qfiiiäv èxstqoGtôstuiç dvdycoGiv. 181, 21 

 ïva [irj ... tov ßiov ztXé'Çoivto xvfjoaGiv, . . . ßaGiXea tGtrjGsv. 185, 1 ïva fiij dv- 

 y-quwoi ttXsiwç vooïvto, . . . èôtjXùûGav. 181, 28 èfjtstlf/srXîjGiv, ïva xal dsttov staGi 

 sraqij xal rrouow ôisatwç èstdysi (conicio èsrdyrj). 187, 9 ïva fit) ta va' èxdotov 

 tôts XtXtyftivu ... ôie'§loifttv, (liav ifiavrjv èx^rjGaifisi^a. 



