114 A. Wallensköld 



„O millier, nisi tiiiior Dei esset, eorpiis tiuim statim cnm glaclio diuiderem, eo quod te a sus- 

 peudio liberaui et tu tiliani meani occidisti. Veruniptamen per me milliim malum imienies, sed 

 cito sine vlteriori dilacione extra comitatum meura pergas, et, si post istum diem in terra mea 

 te inuenero, morte turpissima condempnaberis." Imperatrix dolore plena surrexit et se induit 

 vestimentis et sola palifridum aseendebat et versus orientem equitabat. Cum sic in via equi- 

 tasset, vidit ex sinistra parte patibulum altum, ad quod satellites vnum hominem ad suspen- 

 dendum duxerunt. Imperatrix mota pietate percussit equm cum calcaribus et ad patibulum 

 perrexit et ait satellitibus : „Carissimi, parata sum malefactorem redimere, si pro vita eius 

 mercedem volueritis recipere." At illi: „Placet nobis, vt pro vita eius soluas." Domina cum 

 eis conuenit et mercedem pro eo dédit et vitam hominis saluauit. Ipso saluato ait ei domina: 

 „Rarissime, esto mihi fidelis usque ad mortem, eo quod a morte te liberaui." At ille: „Etiam, 

 domina, hoc firmiter promitto tibi." Et sic sequutus est dominam per viam. Cum autem prope 

 ciuitatem venerunt, ait ei domina: „Précédas me in ciuitatem et honestum hospicium pro me 

 recipias." Ille vero sic fecit, et in ciuitate nioram per aliquos dies traxit. Homines illius 

 ciuitatis de eius nimia pulcritudine admirabantur et de amore inordinato ei loquebantur, sed 

 nulio modo preualueruut. Accidit cito post hec, (piod quedam nauis cum diuersis mercimoniis in 

 ciuitate illa applieuit. Domina, cum audisset, dixit seruo suo: „Nauem iuti-a et pannes ad vsum 

 meum vide." Famulus vero intrauit et diuersos pannes presiosos inuenit dixitque magistro 

 nauis, vt cum domina sua loqueretur. Concessit magister; famulus precessit, denuncians domine 

 de aduentu magistri nauis. Post hee cito magister intrauit et dominam satis honorifice salutauit. 

 Domina vero de pannis ad vsum suum sibi ferendis cum magistro • loquebatur. Qui concessit 

 et nauem ascendit fanmlusque domine cum eo perrexit. Ait ei magister: „Tibi consilium meum 

 panderem, si in te conlidere possem, et, si consilium meum celaueris, optimam mercedem a me 

 recipies." Ait famulus tactis sacrosanctis euangeliis: „Tibi iurabo, quod tuum consilium per 

 omnia tenebo et quantum potero te iuuabo." Ait magister: „Vitra quam credi potest dominam 

 tuam diligo. Tanta pulcritudo in ea est, quod omnia bona mea pro eius amore darem, et, si per 

 te optinere potero, pete a me quod volueris et tibi dabo." Ait famnlus : „Die mihi qua via 

 potero prodesse." (Fol. 81 v") At ille: „Ad dominam tuam perges et ex parte mea dieas: pannos 

 nuUo modo extra nanem extendere volo, sed facias vt nauem intret ipsa et non facias ipsam 

 intrare, quousque ventum validum pro me habuero. Tunc eam ducere mecum volo." Ait 

 famulus: „Bonum est consilium tuum. Da mihi mercedem, et totam voluntatem tuam adimplebo." 

 Mercede accepta accessit fannilus ad dominam denuncians ei, quod magister nauis nullo modo 

 pannos extra nauem ostendere vellet, sed „vos cum effectu i'Ogat nauem intrare et secundum 

 voluntatem vestram pannos et alia necessaria poteritis optinere." Domina vero credens dictis 

 famuli sui ad nanem accessit. Cum vero iutrasset domina, famulus extra nauem se teuuit. 

 Magister vero, videns ventum validum, sursum velum erexit et nauigabat celeriter. Domina hoc 

 percipiens totaliter perturbata est et ait: „Qualem prodicionem mihi facis?" At ille: „Non est 

 prodicio, quia te carnaliter cognoscam et in vxorem meam ducam." At illa: „Votum feci Deo, 

 quod nunquam tale peccatum cum aliquo attemptabo, nisi cum eo. cui de iure teneor." At ille: 

 „Noli talia dicere! Modo es in medio maris; nisi mihi consenseris, te in niedio maris proiciam." 



' Les mots ferendis cum magistro manquciil dans le ms. 



Tom, XXXIV. 



