122 ' A. Wallensköld 



apparuit ei mira claritate dicens: „Propter fidem casti couiugii sernandam sustinuisti aduersa. 

 Omnis amodo inipioruui temptacio a te expellenda est, et quas passa es iniurias iiiauifestabuntur. 

 Collige lierbain, que est siib capite tuo, et quibuscumque leprosis dabis bibere in nomine Domini 

 saluabuntni- ab infiimitate." P]xcitata letificata cum dcuotis orationibus herbam collegit, cui 

 similem nunquam viderat, cirotecasque de manibus extrahens impleuit. Hora autem tertia naute 

 a Deo missi iter facientes iuxta illam rupeni vocati ab ea applicueiuut. Qui \'identes tam 

 venerabilem esse personam compacientes receptani in uaui reduxerunt ad portum. Egressa de 

 naui inuenit leprosum multuni miserabilem attritamque herbe porciunculam dédit ei cum vino 

 bibere, statimque sanatus est. Fama ipsius vndique diuulgata veuit ad ciuitatem, in qua erat 

 impius ille leprosus etfectus, qui fratris filium in sinu huius domine occiderat. Ab ipso ergo nec 

 ab aliquo de familia cognita fuit. Sed rogatur obnixe ab eins fratre, vt eum sanet et quicquid 

 velit recipiat pro mercede. 111a se subuenii'e promittit, si de omnibus peccatis suis coram eo et 

 Septem personis confessus fuerit. Illp igitur multa narrante, sed illud scelus peuitus réticente, 

 respondit mulier nichil ei proficere medicinam vllo abscondito criminali. Tune ait fräter suus, 

 cuius filium interfecerat : „Aperi cor tuum et emunda ab omni peccato, (luod, si quid aduersum 

 me maie egisti, totum tibi dimitto." Resolutus in lacrimas expressit quod fecerat. Heros expauit 

 dicens se plus de amissione nobilis mulieris quam de amissioue filii tristem esse. Que respondit: 

 „Domine mi, ego sum illa mulier, que malum pro malo non reddam, sed bonum." Restitutum 

 sanitati optulerunt in sponsum, sed ipsa hec renuens sanaudo leprosos Roniara petiit et ab (Fol. 

 7 v») omnibus incognita illuc venit. Fratrem proinde imperatoris lepra inuaserat, quem peccatum 

 suum confiteri coram papa et senatu Romano coegit eumque curauit. Quo audito Imperator 

 flens pugnisque faciem suam cedens miserum se exclamauit, flebantque omues qui aderant recor- 

 dati pie imperatricis. Tune illa fletus eorum non sustinens confessa est: „Quia ego sum." 

 Imperator igitur populusque Romanus summo perfusi gaudio imperatricem denuo tanquam a 

 Deo redditam assumere voluerunt. Tune illa dixit ad papam: „Votum feci in tribulationibus 

 meis Domino me nuUi vlterius coniungi viro, sed in monachali veste castimoniam seruare. Requi- 

 ratur igitur anima mea de manu tua, si diligens vel timens hominem plus quam Deum veste 

 sancta me non velaueris." Tune ille mox eam benedixit et induit sacra veste, in qua et Deo 

 spiritum reddidit. 



F 



De impératrice miraculum 



Ms. Paris, Bibl. nat., f. lat. 17491, fol. 155 r'a — 157 r»b. 



I II 



(F. iSSr'a) Fuit olim uir quidam nobilis, Vultu placens, uerbo compositus. 



Vrbis Rome dux venerabilis, Sensu, proie pre cunctis inclitus, 



Fide constans et facto stabilis. Legi semper diuine deditus, 



Iuxta causam iudex immobilis. Vite cursum agens diuinitus. 



II, "2: M.s. Censu (le ms. Bibl. nat. f. lat. 3333 A donne la bonne U(;on). 



Tom. XXXIV. 



