128 



A. Wallensköld 



LXXII 



Tamdem illa deuicta precibus, 

 Quam dux temptans multis sermonibus 

 Querit, utrum fratris doloribus 

 Subuenire possit his artibus. 



Lxxni 



Ad hec illa respondit taliter: 

 „Si confessus sit miles flrmiter 

 Coram papa et mihi pariter, 

 Sauus erit nunc et perenuiter." 



LXXIV 



Tunc a fratre sumeiis licentiam 

 A ute ducum narrat preseiitiam, 

 Quod iniuste propter luxuriam 

 Fratris sui dampnauit sotiam. 



LXXV 



Ad haac uocem comes exterritus 

 In iumensos prorumpeus geniitus 

 Sui mönstrat ardorem spiritus, 

 (F. 157 r"b) Cum quo plorat omnis exercitus. 



LXXVI 

 Dum sic dolor astantes macérât, 

 Illa uirum a lepra libérât 

 Et post cunctis se esse reserat 

 Quam iuiuste comes dampuauerat. 



LXXVII 



Audieutes duces palatii 

 Luctum uertunt in uocem gaudii; 

 Quam ad culmen honoris regii 

 Keuocare temptabant alii. 



LXXVIII 



Que conterapnens ornatum seculi 

 Obedire nolebat consuli, 

 Sed in aures totius populi 

 Ita dixit Komano presuli: 



LXXIX 



,.Saucte pater, audi (ine refero! 

 Dum hec diu tormeuta tolero, 

 Votum feci, quod nulli nupsero, 

 Quod mutare nequaquam potero. 



LXXX 



Adhuc uestra promisit famula 

 Se uicturam esse sub régula; 

 Vnde precor supplex et tremula: 

 Nulla mihi dentur obstacula." 



LXXXI 



Videns presul eius propositum 

 Regulärem dat ei habitum, 

 Que carualem consummaus strepitum 

 Deo reddit in fine spiritum. 



LXXXII 



lam nunc, fratres, staute materia 

 Veneremur Eius preconia, 

 Per quam datur isti uictoria, 

 Vt et nobis donet celestia. 

 „Amen" dicat omnis ecclesia! 



LXXIII, 4: Ms. parhempnit'. — LXXX, 2: Ms. Dexiicturam; la correction est faite d'après le ms. Bibi. 

 nat., f. fr. 2333 A. 



Tom. XXXIV. 



