10 



Annus 



Johannes Sunöwall. 

 Nomen scribae 



Titulus 



318/7 



313/2 



@tQ6iT(Troç 7;r;ro [ e]viç 



yi]crf<ff[T(»£rff] 



ov Ayrovöiog ^ 



reig 



öJvog 'EXeifOlviog 



l]drjg N[k . . .]og[.]i. 



Rö]fn'(>;jr(H'[;ro]i' JI[o]r«[f<toç] 



o]g 'Pa(ivoi)6Log 



oji'ff &0()i<[iBvg] 



'Aqiöt 



og 



Kliiy[tviijg 



IF 231 b 



ir 222 



11^ 236 



11^ 230 



ir 231 



IV 238 



II' 244 



n' 245 



n^ 245 b. 



n"^ 245 d. 



n' 835 



Titulum II' 222 vix est, quod moneam propter symproedrorum mentioiiera non ante 

 annum 319/8 exaratum esse; qui quo minus ad aetatem Demetrii referatur,id et obstat, 

 quod commemorantm- profugi Thessalorum, quos patria expulses, cum Antipater civita- 

 tes Thessaliae evertisset, Athenienses in amicitiam recepei'unt. Quare fieri non potest, 

 quin huiic titulum ad democratiam restitutam referamus neque in alium annum quam 

 318/7, quoniam usque ad flnem anni 319/8 anagrapheus in decretis commemoratur. Puto 

 igitur titulis 11^ 231 b et II' 222 collatis legendum esse: i-iiQôiitJiQg 'Inno 



Jc<iinrQti'g, qui anno 318/7 scribae munere functus est. 



Titulus ir 231, quamquam ad eura Tbibronem, quem credidit Boeckh, pertinere ne- 

 quit ^, in annos 317 — 07 referendus videtur, quod inter duo tituli décréta exiguum tem- 

 poris spatium intercessisse verisimile est et alter scriba, — Mrog 'ß^Xtvölnog ex Hippo- 

 thontide, alter, cuius nomen necesse est supplere hoc modo: — idrjg N[ai'6rüv]og [A]l- 

 [iavivg] ^, Cecropide est, qua re efticitur ordinem tribuum in scribis eligendis haud 

 servatum esse. Ut titulus apud Koehlerum legitur, nomen arcbontis v. 1 quattuor vel 

 quinque litteris brevius est quam nomen eins arcbontis, qui v. 19 commemoratur, quod 

 in nomina arcbontum illius temporis non quadrat *. Attamen nemo facile dubitaverit, 

 quin decretum posterius una littera priore brevius fuisse possit, qua re efficitur nomen 

 prioris arcbontis tribus tantum litteris brevius fuisse. Et confirmatur haec sententia eo, 

 quod Ita suppleri licet: v. 1 [tni lloXtiiarog (xQior]Tog, v. 19 [tnl 'ItQoiivrniovog^KQiovvog. 



' Quem mirum in modum omisit Ferguson, 1. c. 



^ Hoc probat Beloch. Gr. Gesch. III, 1, 84, 1. 



^ Quamquam nomen patornum una littera longius est, non video aliter suppleri posse. De Supplemente 

 meo videas ad P. A. 10607. 



* Nam si hoc loco supplere volumus; v. 1 [ènï 'leQOfivij/iovog £?pj;or]rog, v. 19 [ènl zJi]fir]T()lov «foAT^pfwj] 

 ctQX'"'^"?, hoc tollitur eo, quod demoticum arcbontis nomini raro additur (cfr. Larfeld. Hàb. p. 656). 



Tom. XXXIV. 



