De institutis reipuhiicae Aiheniensium post Ar ist o felis aetafcm commuiatis. 21 



tJtet ai(s eigenem Säckel tJiat, in den Inschriften besonders (jedacht wird." ^ Vides titu- 

 lis quoque probari praecipue ad divites cives id munus delatum esse. Et quo maiore 

 inopia civitas premebatur, eo magis liberalitate agonothetae cives usi sunt. Quare ne 

 mireris agonothetam c. a. 229 Septem talenta ex suis opibus impendisse. 



Quae cum ita essent, necesse erat agonothesiam in singulos ludos distribuere. Quo 

 tempore haec mutatio facta sit, iam examinabimus. Cum primum testimonium de ago- 

 nothetis singulorum ludorum certe in titulis medii secundi saeculi exstet, nullo iure du- 

 bitari potest, quin Micio Cephisius in titulo 11^ 858 agonotheta Panathenaeorum sit. 

 Inde vero discimus rem haud levem: cum sciamus fratres Micionem et Euryclidem Cephi- 

 sios usque ad annum 211 in re publica versatos esse ^, agonothesiae commutationem ante 

 hunc annum factam esse liquet. Si recte Shebelew titulum II'" 858 ad bellum socio- 

 rum rettulit, mutatio ante annos c. 220 — 217 facta est. ^ Cui rei non répugnât id, quod in 

 titulo 11" 418 b, qui tribueiulus est ineunti secundo saeculo, commemoratur — «c r'yo)- 

 l•o^^m;s^ Itaque quoniam „terminum ante quem" demonstravimus, restât, ut paucis ad 

 ,,terminum post quem" respiciamus. Eum post annum, quo Euryclides agonotheta com- 

 memoratur, ponendum esse facile inde perspicinms, quod is agonothetae munere certe 

 per annum functus est, cum septem talenta consumpsisset. * Mutatio igitui" anno c. a. 

 229 vel paulo post facta est. 



Si pecuniam, quam agonothetae priorum temporum impenderant — dico septem ta- 

 lenta, quae Euryclidem ^, aut plus talentorum, quae Chariam Cydathenaeum consump- 

 sisse apparet — cum sumptibus agonothesiae Thesaeorum secundi et primi saeculi compa- 

 ramus, velut 2690 illas drachmas, quas Nicogenes Philaida anno 161/0 impendit '^, quam- 

 quam illi ludi minoris erant splendoris, dubium tamen non est, quin ob fortunam ci- 

 vium imminutam necesse fuerit sumptus ludorum in complures homines distribuere. Quam- 

 quam impensae agonothetarum hoc quoque tempore voluntariae fuisse videntiu-, cum 

 senatin aut maiorem aut minorem 'Ai.t^tiUuov darent. Etsi vero optimatibus rerum anno 

 103/2 potitis unum virum plures agonothesias tenuisse videmus, agonothesia tamen 

 bis temporibus in choregiam transiit, neque minim est, quod posterioribus demum tempo- 

 ribus denuo commemorantur choregiae. ^ 



' cfr. etiam Holm, Griech. Gesch. IV p. 77. 



^ Pausan. H, 9, 4; cfr. Kirchner, Gött. gel. Am. 1900 p. 453. Si autem Beloch, (Gr. Gesrh. III, 2, 59) 

 archontem Archelaum recte in annum 224/3 posuit, nihil obstat, quominus Shebelewium, (jui eos anno 215 

 mortuos esse (IÎ3Ï. HCTopiz Aohhi> p. 75) putavit, sequamur. 



' 1. c. p. 65, 5. Neque sine iure monendum est Euryclidem in decreto II' 379 laudari, quod àyœra i-larjyriaaro. 



* Quod autem suspicatur Shebelew (1. c. p. 69 sq.) agonothesiam Chariae Oydathenaei anno A(nti- 

 phili) (224/3) tribuendam esse propter illa verba xo-i r^s tmöoatroc yevu/itévrig tüg rrjv qjvXanfjv r;;s x^i'^i- quae 

 ex eins sententia optime in bellum sociorum quadrent, mihi non persuadet, cum argumenta, quae aftert, non 

 satis firma sint (cfr. P. A. 15220: ante a. 229). 



" Erat is sine dubio inter cives ditissimos; qui cum hanc summam profundere posset, certe rem familiärem 

 habebat maiorem quam sexaginta talentorum, quod fere ditissimi cives attici quarto saeculo possidebant. 

 (cfr. Boeckh. Staatshaush. P 564 f.). Nam Shebelewio 1. c. p. 26 concedere non possum, ab illo magnam par- 

 tem fortunae consumptam esse, cum filium eins Micionem vel inter ditissimos cives fuisse constet (cfr. P. A.). 



' Eadem fere pecunia impendenda erat chorego quarti saeculi (3,000 drachmarum indicat Schoemann- 

 Lipsius, Gr. AU. 1* 500). 



' cfr. indicem I. G. 111 et titulos in 'E(p. âçx- 1894, 202; 1895, 111 editos. 



N:o 4. 



