De institutis reipuhlicae Atheniensimn post Aristotelis aetatem commutatis. 23 



l'iscrùione citata. provi cJw era tuttora biennale. Infatti [t.TÎ fJi'lîri'J.T.Tor i'(qh)v\tuç\ 

 si lodano gli ephebi roig tyy[QaqtvT«ç èni KoQoißov agyovrog], in modo perö da mos- 

 trare che la loro ephebia durara tuttora. Ma l'iscrizione degli ephebi avveniva (pare) 

 al principio delV anno in ein entravano in servizio (Lys. XXI, 1 cfr. Lipsius, Jahrb. 

 f. Phil. 117, p. 299 seg.). Per di piii quella formola, usata quando l'efebia era 

 biennale, sparisce allorchè era sicnramente annua. Riccorre per Vidtima volta nel 303/2 

 {B. C H. XII, p. 149)." Quae sententia probatur iis, quae Ferguson nupeiTime de hac re 

 exposuit in libello suo The priests of Asklepios, quo copiose ostendit epliebiam illo anno neque 

 annuam fuisse neque quolibet aetatis anno potuisse iniri. * Praebet autem is titulus numerum 

 epheborum, quo nuperrime Beloch et Ferguson ad ephebiam illius temporis cognoscen- 

 dam usi sunt. Ille * igitnr ratione instituta epheborum illorimi pagorum, quorum nu- 

 merus ex indice cognosci potest, cum XLV ephebos e XVI pagis conscriptos esse col- 

 legisset, computavit numerum epheborum omnium CXL Atticae pagorum circiter CCCC 

 fuisse; quae sententia cum aliis quoque titulis comprobetiu", existiraat bis temporibus 

 singulis annis D fere iuvenes arma tulisse, quibus rebus cognosci posse postremis quarti 

 saeculi decenniis omnes iuvenes aetatis lege constitutae ephebos factos esse: anno igitur 

 306/5 ordinem ephebiae eundem atque anno 334/3 mansisse. Quod argumentum tamen 

 aliquid praebet offensionis. Aperte enim vir doctissimus errat in eo, quod tres Xype- 

 taeones numerat, cum in titulo unus commemoretur ac ne is quidem ephebus, sed sophro- 

 nista ^ qui minime in illa computatione habet locum. Dubium id quoque est, num alii 

 catalogi, quos aiïert Beloch, nomina epheborum exhibeant; equidem titulum 11'^ 1006 

 catalogum prytanum esse vidi. * Neque vero Fergusonii ratio praeferenda esse mihi vi- 

 detur. Qui cum numéros epheborum nonnullonmi pagorum, qui in hoc titulo exstant, 

 et numéros eorundem pagoi'um demotarum, quorum conspectum P. A. exhibet, inter es 

 compararet, universum epheborum numerum D vel DC fuisse collegit; quamquam hoc argu- 

 mentum pr3'tanum numeris comparatis confirmare conatus est, parum accurate banc rem 

 egit. Attamen haec ratio sola recta est, cum soli numeri prytanum certam magnitudi- 

 nem pagorum indicent. ^ Quae cum ita sint, ut res ad liquidum perducatur, numerum 

 epheborum illius tituli una cum numeris prytanum, qui eorundem sunt pagorum, aiferam. 



' 1. c. p. 164. Quod obstare videtur binorum fratrum commemoratio, minime quod apud Koehlerum 

 legitur, certum est, ut monuit Ferguson. Certe ita supplere possumus, ut non fratres in hoc titulo fiant. 

 '- Klio V, 352. 



■' Id ostendi in Klio VI, 330. 

 * cfr. Eplgr. Bdtr. p. 12. 

 ' Vide mea Epigr. Beitr. p. 53. 



N:o 4. 



