20 O. M. Reuter. ■ 



Novem specimina examinavi. 



Var. typica: Superne grisea vel griseo-testacea, capite nigricante, saepe vittis tri- 

 bus testaceis ; pronoto antice marginibus arearum superne descriptarum nigris, medio linea 

 laevigata pallide tlavente, disco postico saepe magis minusve nigro-adsperso; scutello 

 utrinque impressionibus basalibus nigris, carinam albidam includentibus, pone hanc carinam 

 in impressione laterali macula obliqua nigra subtriangulari retrorsum versus marginem 

 lateralem vergente saepeque etiam ab angulo ejus interiore linea late arcuata nigricante 

 ad apicem scutelli ducta; inferne fusco-nigra; antennis nigris; femoribus nigro-fuscis, 

 apice testaceis, tibiis superne testaceis, apice inferneque nigrofuscis, tarsis nigro-fus- 

 cis. c/ 2. 



Var. maculata: Superne nigra, vittulis tribus capitis, marginibus lateralibus pro- 

 noti, scutello cai'inis duabus basalibus, macula oblonga humerali medium laterum scutelli 

 attingente aliaque laterali subrhombea pone medium posita pallide ochraceis ; inferne fusca, 

 nigro-punctata, acetabulis pallidioribus ; antennis nigris, articulis duobus basalibus fuscis, 

 primo apice secundoque basi et apice anguste pallidis; pedibus obscure fuscis, femoribus 

 apice, tibiis superne, apice excepto, tarsisque pallidius testaceis, bis articule ultimo 

 fusco. cT- 



Patria: Dauria! cum praecedente, D. F. Sahlbeeg (mus. Helsingf.). 



Unicum marem examinavi. 



Haec species coloi-e typice grisescente, lateribus capitis fortius sinuatis et apice valde 

 ampliatis, jugis apice autem parum oblique truncatis, angulo exteriore fortiter rotundatis 

 apiceque bucculorum ab antico viso infra apicem clypei solum leviter prominulo distin- 

 guenda. Ph. Flori Fieb. maxime affiius, differt structura capitis, angulis anticis pronoti 

 magis obtusis marginibusque ejus lateralibus anticis obtusius et latius sinuatis. 



Ohs. Ph. borealis Jak. solum est mas (quam femina angustior) bujus speciei, linea 

 longitudinali scutelli obsoletiore in pronotum haud prolongata (character valde variabilis). 



Spécimen a Turcomannia (mus. Hung.) a typicis spatio inter oculum et ocellum 

 pauUo latiore ocellisque minus convexis divergit, ceteris cum illis in omnibus cougrnit. 



7. Phimodera Flori Fieb. 



Tab. I, fig. 6, Ï. II, ff. 6 et 7. 



Ovalis, superne sat convexa, opaca, subglabra, crebre sat subtiliter fusco- vel nigro- 

 punctata, interstitiis plerisque punctis saltem aeque latis, inferne lateribus sat crebre 

 punctata, disco ventris paullo remotius sed aeque fortiter et sat aequaliter punctato; ca- 

 pite latitudine interoculari paullo longiore, lateribus parum compressis, medio late magis 

 minusve fortiter subaeiiualiter sinuatis, ab oculis versus medium sensim leviter conver- 

 gentibus, dein admodum leviter vel sat fortiter ampliatis, jugis apice leviter oblique 

 truncatis, angulo exteriore obtuse rotundato, interiore subacuto, disco interne ante 

 medium apicem versus subito fortiter depresso-declivi, clypeo ab eodem loco arcuatim 

 carinato-elevato, apice ultra juga leviter prominulo, buccnlis apice ab antico visis infra 



T. XXXIII. 



