2 Edv. Eein. 



Cicero Tusc. Disp. I 98 [= Plat. Apol. 32 (41 A)]. Tene, cum ab iis, qui 

 se iudicum numéro haberi volunt, evaseris, ad eos venire, qui vere iudices appellentur, 

 Minoem, Rliadamantbum, Aeacum, Triptolemum, convenireque eos, qui iuste et cum fide 

 vixerint . . . 



Propertius LT 20 v. 29 sq. (Rothstein). 



Tum me vel tragicae vexetis erinyes, et me 

 inferno damnes, Aeace, iudicio . . . 

 — IV 11 V. 18 sq. (RoTHST.). 

 Det pater hic umbrae moUia iura meae, 

 aut si quis posita iudex sedet Aeacus urna, ... 

 Horatius C arm. II 13 v. 21 sq. 



quam paene furvae regna Proserpinae 

 et iudicantem vidimus Aeacum . . . 

 Ovidius Met. XIII v. 25 sq. 



Aeacus huic pater est, qui iura silentibus illic 



reddit, ubi Aeoliden saxum grave Sisyphon urget . . . 



— Ibis V. 185 sqq. 



noxia mille modis lacerabitur umbra, tuasque 



Aeacus in poenas ingeniosus erit. 



In te transscribet veterum tormenta reorum: 



manibus antiquis causa quietis eris. 

 Seneca Herc. (fur.) v. 731 sqq. 



Thes. Non unus alta sede quaesitor sedens 



iudicia trepidis sera sortitur reis. 



Aditur illo Cnosius Minos foro, 



Rhadamanthus illo, Tlietidis hoc audit socer. (i. e. Aeacus) '). 

 Rerc. (Oet.) v. 1557 sqq. 



non tarnen viles eris inter umbras: 



Aeacos inter geminosque Gretas 



facta discernens, feriens tyrannos. 



— • — De morte Claml. 14 sq. Ducit (sc. Pedo Pompeius) illum (sc. Claudium) 

 ad tribunal Aeaci: is lege Cornelia, quae de sicariis lata est, quaerebat: postulat, nomen 

 eins recipiat; edit subscriptionem . . . Aeacus, homo iustissimus, vetat et illum altera 

 tantum parte audita condemnat et ait: aï xs stâi>oi rà r' tge'if, ôixrj x i&eXa ^evoiro . . . 

 tum Aeacus iubet illum aléa ludere pertuso fritillo: . . . Caesar illum Aeaco donat: is 

 Menandro liberto suo tradit . . . 



') Es steht nicht'fest, ob Aiakos einer unter jenen „iuridici" ist, deren Seneca, Herc. (fwr.) v. 577 



sqq. Erwähnung thut: 



deflent Eurydicen Threiciae nurus, 



deflent et lacrimis difficiles dei, 



et qui fronte nimis erimina tetrica 



quaerunt ac veteres excutiunt reos 



flentes Eurydicen iuridici sedent. 



Tom. XXXII. 



