4 F. Gustafsson 



Nobile autem opuscnlum magistri Moysi, ut ait librarius in cod. 

 Lips. vetnstiore, qui Moyses de Graecia fuisse fertur in eodem libro et in Pi- 

 trae codice — nisi forte ex cetero titulo hoc fictum est — quod opus rogatu 

 clerici cuiusdam, nomine Pagani, genere Britanni, impulsus conscripsit, est Bx- 

 positio in graecas dictiones quae inveniuntur in prologis Sancti 

 Hieronymi Sacrorum bibliorum et in comnientariorum eius praefationibus. 

 „Connnentum" vocatur in Lipsiensibus lilnis, nomen suspectum magis quam 

 commendatum eo quod comnientulum in prologo ipse auctor appellat. 



Maxime memorabile est totius corporis — nam unius corporis speciem liaud 

 sine causa prae se fert opus Moysi — primum caput vel capitulum, quo conti- 

 netur Atlienaidis sive Eudociae Augustae brevis historia, in 'qua disertis verbis 

 duobus locis (1, 2 et 1, 10) narratur Hierosolymis una cum duobus episcopis 

 et aliis magnis viris, Patricio, qui Hierosolymorum praesul dicitur, Simplicio, 

 Cosma, Optimo, Homerocentonem coniposuisse, quod opus ita commémorât (1,10) 

 Moyses noster, quicumque fuit, ut ipse in manibus habuisse paene videatur. 

 Id ipsum, ni fällor, multis latinis, imnio fere cunctis ignotum fuit, ut dicit Moy- 

 ses, neque vero a graecis byzantinarum rerum scriptoribus similiter exponitur. 

 Nam neque uno tempore, id quod tamen verisimillinium videtur, neque quattuor 

 viris operam Eudociae adiuvantibus compositum dici Homerocentonem alibi in- 

 veni. Et in codice olim Mutinensi, suppl. graec. Biblioth. National. Parisiensis 

 n:o 388, de quo conferatur A. Ludwich, V. D., in Indice ßegimont. sem. aest. 

 a. MDCCCXCni, graece nominantur Patricius episcopus, Optimus philosophus, 

 Eudocia Augusta, Cosmas Hierosolymitanus, omittitur Simplicius. ') Itaque nisi 

 gravioribus testimoniis refutabitur Moyses, fides ei videtur hal)enda et de ipsa re 

 et de virorum nominibus; de muneribus quae iis attribuuntur niliil adtirmaverim. 



Ceterum quae a Moyse partim brevius, partim copiosius adferuntur de 

 Theodosiis imperatoribus, de Arcadio et Honorio, de Pulcheria, Arcadia, Ma- 

 rina (1, 5), de Leontio et Athenaide, quae philosophus vocatur (1, 6), de At- 

 tico episcopo (1, 8), de Paulino in Cappadocia decollato (1, 9), de duobus 

 Eudociae itineribus Hierosolymitanis (1,10), haec omnia, si totum respi- 

 cis, vix différant ab iis quae novimus, ad Theophanem (ann. 440 seq., cfr 

 ad ann. 427) autem maxime referri vel cum eius narratione conferri possunt, 

 ita ut Theodosii et Eudociae de pomo illo mirae magnitudinis ^) collo- 

 quium iisdem verbis graecis a Theophane, a Moyse latinis exprimatur. 



') In cod. Monacensi 15961, quem initio dixi, male commemorantur „diio episcopi, Patricias sci- 

 licet et Leontius". 



^) Eudociae historiam elegantissime noatra aetate descripsit Fekd. Greookovius (Athenais, Lip- 

 siae a. 1882) omnibus fere veterun) testimoniis usus. 



