Moysi Expositio 5 



Tara vero si Homerocentoiiis originem ex auctore byzantino, (jueni nunc 

 non habemus, Moyses sumpsit, ici quod verisimilc putaverim, ex eodem fortasse 

 fonte attnlit (1, 4) graecuni verbnni. quod alibi non repperi, KENTI'I'ANON, 

 quod dicit esse hastae signum vel vexilluni (^uod in eonto feratur. 



Nova illa sunt nee graviores dubitationes movent, digna haec quoque quae 

 hic in conspectu ponantur: numeii librorum Iliadis et Odysseae cum graeca- 

 rum litterarum numéro comparati (1, 1), papyraceae texturae quae historiae 

 vocantur, „praecipne quae picturatae nobis ex Aegypto advehuntur" 

 (6,2) '), i^voh')l; scutum peditis sive nautae longi schematis proprie piratarum 

 (10), gummi candidum quod in sola Chio fundi dicitur, unde ipsa quoque insula 

 hebraeum nomen acceperit (21), missoria vel epidaria commemorata (22), 

 caricae vel ficus passae ex Caria dictae (27). ISTotiora sunt quae de Polybio 

 Megalopolitano et Scipione Africano, de Alexandre Magno et Aristotele, de 

 Caesare qui non quae vidisset, sed quae gessisset ipse conscripserit — quaeque 

 Caesariana vocaverit — (6, 2), de Mansolo (27), de polo arctico et antarc- 

 tico (28), de rgonclg ytiiii-Qiv]i y.cà 'ùi-oivy (29), de Aemilio Paulo (29), de 

 suhpsalmate et cliapsalmate ^) (33) docet Moyses. 



Dialectica, rhetorica, metrica, critica paulo plura effundit, ut de astcriscis 

 et ohdis (12), de colo in prosa (15, 1), de periodo ^), de colo metrico, de metro 

 Horatii carm. I 4 (15, 2), de commate sive tome in metro (15, 3) et in prosa 

 (15, 4), de caesuris versus heroici (15, 3) — ubi quae adfert conferri maxime 

 possunt cum Bedae de arte metrica praeceptis et Audacis excerptis in Gram- 

 mat. lat. ed. Keilii VII 246, 3 sqq. et 333, 3 sqq. Recte vero ille caesuram 

 post tertium trochaeum exemplo apto describit, Moyses aut codices eius non 

 item, perperam allato hoc exemplo : Italiam fato profurjus. In libro qui Maximi 

 Victorini fertur de caesuris (Grammat. lat. ed. Keilii VI, 240, 1 sqq.) nullum 

 adscribitur eius caesurae exemplum. Praeterea apud Bedam (pag. modo commem. 

 vers. 22) idem atque apud Moysen (15, 4) adfertur Novi Testamenti locus 

 Corinth. II 11, 20. 



Restant a Moyse exposita: Xûyog :Tüo(f oQr/.ôg et trôiâ^ttoç (16, 1), ^?ro- 

 logus et epilogus (16, 2), niQLy.oj(cii (18), commaiicus liber (24) — quem ta- 



') Hanc laroQinç significationem iam quarto p. Chr. saeciilo oitam ideo puto adiutam esse, quod 

 soni quandam similitudinem ferebant latoQta et iarovgyla. 



') Aliter Cassiodorus in Psalt. praef. c. XI (Migne Patrol. 7u, 17) de sympsalmate et diapsalmate. 

 ') Aliter Isidor. Orig. II 18. 



