6 F. Gustafsson 



men melius ipse Hieronymus dicit esse quasi per sententias loquentem — , 

 TQonoXoyla et c'vayap'j (26), öytj^iaTct, figurae simplices, composita, clecomposita, 

 sijllofjismi (32), catalogus (36) praeter res biblicas haud paucas. 



(irammatica praeteriens tractat, nt nurix :Tfoi(iTro)fiiroi' vel drcumflexum 

 eiusque verbi couiugationem per praesens indicativi activi prolatam formamque 

 K«i'roji'rßt(l, 4), „praesentis temporis participinm a passivo (jraQultinoiievov) . . . 

 quod latina lingua non habet" (7), «6^:1'^ acuto prolatum accentu et talium 

 vocabulorum nominativi vocativi accusativi plurales „breviati" (10), torniam 

 tXutôÔQï^iHiv (IT), aspirationem (20, 1), tTr^iog per f bifurcum aut per o et i 

 (tToiitoç, 20, 2), — quo praecepto pronuntiatio Moysi deprehenditur — inter 

 praepositiones complures f'r« ab «roj adverbio locali distinctum (26), formam 



C<Q}tC<TOg (31). 



Maxime tarnen, id qiiod consentaneum est, versatur in verborum composi- 

 tione et in signitieationilnis, prudenter plurima explicans, pauca minus féliciter 

 coniectans. Quarum i'erum omnium brevem apponam conspectum. Commemoi-at 

 igitur saepissime nomina verbalia, ex verbo ubique substantivorum origines quae- 

 rens, sicut ex ztvTca,} repetit et xîvtqov (centrum) et tcovtÔç (contus) et xtrri- 

 (fcivor illud (1, 4). Item ex tgyK^iöd^ai derivari dicitur et tQyov et tQyc.öri^Qtor, 

 „quod ergastulam latine corruptum dicitur", ex 'ÎQyov autem et h praepositione 

 hiQytir, hinc tvtQyqg, tvtQyna, IreQyoviitvog „qui maligno spiritu agitatur" (2); 

 ex nXcaHla nXtxörrjg vel nXaöTijQ masculina et TrXaöit« neutrum et emplastrmn {J^^. 



Adferuntur deinde ^ftoåidav.roi „id est potius a Deo docti quam docibiles 

 Deo", oidi'iöy.u) àiài'a'iKaXog ôiôccôxccXlec vel (iiåir/y, didctöaaXtiov (codd. didu- 

 OxccXiov 4), Ttvyog „liber vel modus", Fentateuchns, Heptateuchus, Octatenchus, 

 TttvTt titra o'zrfi) (5); (fiXtiv, hinc (fiXog (ptXrjvog, ^iö^ptXog „Dei amicus", 

 iftocfiXi'jg „Deum amans" — nisi haec duo in textu transponenda sunt — 

 cpiX()6o(pog ifiXoötxfla (piXinnog (piXoXoiôoQog (6, 1); iètiv „videre vel narrare", 

 i\nci)o vel jToXvknouj, töroQicc „id est rerum visarum narratio" ') (6, 1), cpiXol- 

 ötcjjq (6, 2); epitonw, nuga — „seorsum signiticat" (cfr. 7, 2; 13) — (7, 1), 

 AfiVco sive Xi{inâva^ ncujuXdna sive itaQciXi^in âno^ iracaXeinotitvov (7, 2); 

 KccXvifra, «Vo (cfr 23) «r«, il:roy,aXvjrT(i) (xi'axaXvntco, anoxaXi^ijJtg „quod paene 

 omnibus latinis notum est", clypeus „quasi calypeus" reiecta alia etymologia, 

 quae ex y.Xtnrf.) est petita^) (8); T(an}tu\ T('.^ig femininum nomen, Tccy^w. neu- 



■) Cfr Isidor. Orig. I 40. 



') Cfr Isidor. Orig. XVIII 12; de clypeo inter alios Servius ad Vergil. Aen. II 389, VII 686, VIII 447. 



