8 F. Gustafsson 



Reliqua sunt avzij örnov, ucoqÔç, (ii'/.ô^nxjog „ficus fatua", ,,fix'y.(utivov 

 vero conimuniter vocant (graeci et latini, scilicet) arborem niorum sanguinei 

 suci", quo loco vera et falsa miscentur (30); quadriga TÎ'&Qis:rog „quasi dica- 

 tur quadriequa", biga öitcjoi'^, uçttct (31); t6yj]{t(iTi6(itroi,\ quod Hieronymus 

 explicat, non Moyses, iia sive 6yo), öyniic sive ();(/^ft«, î<7tXC<, örrdtriu naga- 

 ör/'O-fr« nagci örri^irraj' (32); psalmus, 2)salteriiim, -^mlltiv „minute distincteque 

 cantare", ç(am\ rlmXrrjg „non ^;sa?mfstes sive psalmüta quod latine male dici- 

 tur", (jilmXtii^a), nid^açr^a y.i\)-aQi6v)]g, suhpsalma succentus, cUapsalma (33); 

 natHiQtTog, nàv, (tQBvrj, virtus „animi vel corporis", åvvauig^ ovocvlag ôiwii- 

 iiug (34); ijftvåoyQaqiog „falsi scriptor" — il^n^dtnlycacjjog explicari oportuit, 

 quod Hieronymus habet — i/^fröföi)^«/, yoâcpHi\ yQcccpfi''g ßvyyQacpivg, yQacprj 

 ôi'yyQautta, dvyyQacfJij^ tjrlyça^i^tcc, oQU^oygacfJia (35); mctc^ naTaXéytiv, catalogus 

 (36); (XQp'j liQiaiog c.QycaoT'ijg, cloytioi' armarium „in quo res antiquae servan- 

 tur" (37); ftidtg &t(ut {38); 6iroç,% „ôïtov vero {zcd jroTor) neutro genere cibus", 

 ötrn'fic, Imcc ôiTtvrâ, öirctQ'/.la (39). Omisi pauca quaedam continua quae ex 

 Scriptura Sacra graece et latine adfernntur neque amplius explicantur. 



Ex Hieronymi verbis graecis sive de graeca lingua derivatis latinis exiens 

 plurima Moyses, ut vidimus, ex suo addit explicanda neque varias vocum sig- 

 nificationes et synonyma neglegit. Facillima quaeque exponit facillima ratione 

 neque multa legentis scientiae graeci sermonis aut iudicio reservat, nisi quod 

 paucissima quaedam aut praeterit, quamvis explicatione egentia, ut toyjrjimnô- 

 iiti'og (32), aut non accurate persequitur, ut ivtQyov{tivog (2) et tvicivrôg (25). 

 Sub finem brevius agit, neque vero usquam graeca omnia Hieronymiana tractât 

 et multa omisit, quae iis ipsis locis de quibus loquitur difficilia occurrunt. Ipsa 

 verba Hieronymi non ubique diligenter adfert, quod ex apparatu critico appa- 

 rebit; uno loco (7, 2) longe aliis verbis Hieronymiana reddit. 



Graeca praeter Hieronymi et Sacrae Scripturae locos non praebet continuo 

 sermone; de Homero et carminum eius argumentis haud inepte loquitur (1, 1), 

 Aeschinem et Demosthenem nominat Hieronymum secutus (2). Latina non raro 

 adfert, neque tamen ita ut iis ars critica adiuvari videatur, uno fortasse loco 

 excepto (24), quo adductus in apparatu de epitaphio Lucani egi. Latinos scrip- 

 tores commémorât Terentium et — non satis dilucide — notas librorum ma- 

 nuscriptorum eius (38), Caesarem (6, 2), Vergilium Maronem (1, 11) et Aenei- 

 dis libros V (1, 4) VI (10, 2) IX (1, 4) et Bucolicorum eclogas I (15, 3) et 

 VII (10, S), Horatii carmina (15, 2) et epistulas (1, 1 et 20, 1), Lucani librum 

 IX (10, 2 et 27), Ambrosii hymnum (28) et Prudentii Psycliomacliiam (1. 4). 



