Moysi Expositio 9 



Vergilii centonis auctorem se ipse fatetur nescire (1, 11). De Prisciano quae 

 dicit (9, 1), graecis titulis libroruin usus, referenda fortasse sunt ad libros XVII 

 et XVIII (cfr Gramuiat. lat. ed. Keilii II 107). Praeterea ex Sacra Scriptura 

 sive ex comnientariis eius, ut par est, paulo plura adfert. 



Latino sermone utitur Moyses satis puro; neglegentiae nonmüla sunt 

 exempla, maxime vocabulorum maie repetitorum, gravissimum anacolutlion est 

 6, 1 loquens. 



De se ipse Moyses nihil aliud narrat nisi quae in praefatione vel prologo 

 exstant. Ilnum corpus esse hoc opus et unius viri potius adfirmaverim quam 

 negaverim, quamquam inaequale est caput primum. Et fortasse quadraginta 

 erant capitula, nam in eorum numeris nihil certi ex codicihus sumi potest, et 

 caput 21 aut Pitra auf codex eius omisit, et facile aliud capitulum potuit exci- 

 dere. Neque quidquam de aetate sive operis huius sive auctoris constat; ex 

 teutonica illa glossa, quae est in cap. 13 antfriston, eadem fere tempora quae 

 sunt codicum Moysi concludi posse videntur, nisi forte ea ipsa glossa variis 

 modis conscripta a librariis post addita est. L. Tkaübe rogatu meo mihi scripsit 

 sibi videri in GaUia scriptum esse archetypum Moysi et in eo fuisse glossam 

 illam; cuius vocabulum teidonicus eadem qua hic ponatur signiâcatione a nuUo 

 ante finem saeculi noni usui'patum esse (Jac. Grimm Deutsche Grammatik I ^ 

 pag. 16); multo post tarnen Moysi opus esse confectum, cuius copiae litterarum 

 vere largae neque nono neque decimo ac ne undecimo quidem saeculo in ullo 

 occidentis angulo praesto videantur fuisse. Et expertem iam eum esse doctrinae 

 glossariorum vetustiorum, quorum usus nono et decimo saeculis frequens fuerit 

 (qua de re G. Metee Sitzungsber. d. preuss. Akad. 1890 pag. 294,295 fagia, 

 lydoria, fagolidori et G. Goetz Corp. gloss. V 513 et (Jl9 senecia inter alia 

 cum Moysi cap. XVII conferantur). Moysi autem Osberni Panormiam nondum 

 notam fuisse, in qua (A. Mai Auct. class. VIII 562) idem illud senecia expli- 

 caretur. Haec igitur omnia in codicum Moysi aetatem convenire. Sic fere ille, 

 et ego hic substiti, satis habens si textu qui legi posset mentes ad Moysen 

 attendissem aliorum, qui maioribus fruerentiu' copiis librorum atque doctrinae. 

 Ipse vero Moyses, magister de Graecia sive fuit sive non fuit, quamquam ') 

 commentario refercit commentarium, aliquantulum tarnen inter vulgares magi- 

 stellorum grèges eminet et rerum copia et praeceptorum pi'udentia et sinceritate 

 quadam sermonis. 



') 1(1 quod de Tzet^e ait K. Kiiumuacheu (Gesch. der byzant. Litt. pag. 239). 



