Moysi Expositio 19 



nun : i; (AoP.o/fioyo^^ amatör detractioiiis et reli(iua pluriuia conipouuutiir. 'lànv 

 vero graece videre vel narrare dicitur; unde l'Orroy, id est sciens, vel noXvanMQ 

 (|ui multa AÏdit vel novit. Inde unool«, id est reniin visarum nairatio. 2. 8olc- 

 bant euiiu duces veteres gestorum suorum scriptores secum semper habere, ut 

 Scipio Afiicanus Polybium Megalopolitem, qui cunctas ipsius scripsit historias, n 

 et Alexander Magnus Aristotelen philosophum et plurimos alios. Caesar vero 

 cum vir litteratissimus esset plenusque philosophus, ipse per se non ipiae viderat, 

 sed quae gesserat, quacque vocavit Caesariana, conscripsit. — Graeci vero 

 communiter et quaetpie priora per picturas digesta vocant nnuQlag. Nobis 

 (luo(iue mos est papyraceas texturas historias nominare, praecipue quae pictu- 10 

 ratae nobis ex Aegypto advehuntur. 



Daniel igitur (filoioraQ iure vocatur, quia quamvis mystice multa dicat, 

 totus fere tamen est in historiis sive praeteritorum sive futurorum. 



7. Item post haec Paralipomenon, sicut ipse dicit, instrumcnti vete- 

 ris epitome, id est incisio per expressionem rei, non verbi; nam l'aralipome- 15 

 non, si recte vertitur, est quod seorsum relinqnitur. Nam .t«o«', graeca prae- 

 positio, cum plura sigiiiticet, in hoc loco proprie seorsum signiticat. Nam scrip- 

 tores divinarum historiarum cum res gestas serie scriberent, coiuputationem teni- 

 porum, id est chronicen, seorsum duobus libris digerendam rcliquerunt. Hicut 

 ipse beatus Hieronymus testatur dicens: quod significantius chronicon 20 

 totius diviiiae liistoriae possumus appellare. 2. Ne forte vero uominis 

 etymologiam ignores, et hanc tibi tideliter interpretabor: :tixQÛ, sicut dixi, graeca 

 est praepositio diversa signiticans; Àê/jrw vero sive XiuttÛvm relinquo proprie 

 dicitur. De quibus verbum componitur jrccQcxXttrro) sive TraQcihn^c'cvo), cuius 

 praesentis temporis participium est a passivo :T(cocdtinü{iarov, id est quod seor- 25 

 sum relinquitur, quod latina lingua non habet. 



Dicuntur lii duo liln-i Paralipomena, quod praeter rerum gestarum seriem 

 temporum computationem his ludaei seorsum tradiderunt. Quorum librorum 



phyloloydoros MN detractiome A plura MN i dem A Ysten (îaTritii?) vero sic P vero om. UN 2 di- 

 citur om. HP istor ). hystor MN ystor P scius LkMN poliliistor LX polihystor MN, philoistor P 

 3 videt MN hystoria MN 4 veteres bellorum duces LkP 5 AiFricanus Polyuium MN poliuium L 

 hystorias MN hic et in seqv. 6 phylosophon MN 7 phylophus M 8 per se ipse gesserat LXP Cae- 

 sarina P Graecia . . . vocavit P 9 et ante quaequc om. P JO papiracias MN papyratias XP picture L 

 11 ex et ad (vehiintur) om. P ad om. LX 12 philoistor L piiylohystor MN phililiistor K 14 paraly- 

 pomenon X paralippomenon L paralyppomonon hic et in seqv. MN 15 epytome MN opitomen X parali- 

 pomenos X 16 para MN 19 digerendam rel. Sicut ipse om. L 21 totius Scripturae possimus P vero 

 om. MN 22 etiam X para MN 23 praepositio est LX leimpano XMN leimpino L 24 paraleimpo MN 

 lampano et post sic paraleipano (naijaXafißdivm) P 25 est ante a om. MN participium est temporis L 

 Praeterea v. H (15) et 20 fort, graece scribendum naQuXmtojiivœv (^naQciXftTtôfiivov) et jjcovtxov 

 27 gestarum rerum LX 28 Hebraei LXP fort, recte. 



