Glossar 2. altnorlhumbr. EranficJienühcrscizunn in d. Rushicorlhltandschrift. 23 



eghwer, adv. ttbique, M. IG, 20. L. 0, G. 



eghwona, ailv. xmdiquc, L. 19, 43. 



egnet (?), 11. usura (Ldf. agnet); dp. egnct- 



imm L. 19, 23. 

 ego, n. oculus, foramen: nas. ego M. 7, 22. 



L. 11, 34 (2); egii M. 9, 47. 10, 25; nap. 



ego M. 8, 18. L. 2, 30. 24, IG etc. (17); 



egu M. 9, 47. 14, 40. L. 4, 20 etc. (9); 



dp. egum M. 12, 11. L. 19, 42. 24, 31. J. 



12, 40. 17, 1. 

 egsa, m. fimor; ns. — M. 16, 8; as. — L. 



21, 2G. 

 elCj pron. oninis; dsf. (?) clce gescaefte (oimii 



creaturae) M. 16, 15. 

 elie, npr. m.; a?. — L. 9, 19. 

 eling, m. = Elis Sohn; ns. — L. 3, 23. 

 elizabeth, npr. f.; ns. — L. 1, 5. 7. 

 elmesse, f. ehenwsyna; as. elmessa L. 11,41. 

 ein, f. cuhitus; as. eine L. 12, 25; ap. (gp.?) 



elna tu hund (cuhitis diicentis) J. 21, 8. 

 elöiodig, adj. peregrinus, cdienigena ; nsm. 



— L. 17, 18. 24, 18. 

 elöiodiga, swv. ijeregre proficisci; ind. praet. 



3 sg. elöiodgc (sic!) L. 15, 18. 

 embiht, m. discipidus, minister; ns. embeht 



J. 21, 23; np. embihtas J. 7, 46. 

 embiht, n. ministerium, officium; gs. em- 



bihtes L. 1, 23; as. embihte L. 10, 40. 

 embihtiga, swv. ministrare; ind. praes. 3 



sg. embihtas L. 22, 27. J. 12, 26(2); em- 



behtas L. 12, 37; erabihtaö L. 22, 27; 



ind. praet. 3 sg. embihtade J. 12, 2; irap. 



sg. embihta L. 17, 8. 

 embihtmon, m. minister, ministrator, tri- 



bimits; nas. embihtmon M. 9, 35. 10, 43. 



J. 20, 24; embeht-mon L. 22, 26; ds. em- 



liihtmen L. 4, 20; nap. embiht-men J. 2, 9. 



18, 12. 18; embiht-menn L. 1, 2. J. 7, 32. 



45. 19, 6; embehtmen M. 14, 65; dp. em- 



biht-monnum J. 2, 5. 

 embihtnisse, f. ohsequium; as. — J. 16, 2. 

 ende, m. finis, novissimum; nas. ende M. 



3, 26. 13, 7. 13. L. 1, 33. 21, 9. 22, 37. 



J. 13, 1. 21, 25; ds. ende M. 12,6. L. 18, 



5; hierher wohl np. Sende (novissima, Ldf. 



?a endo) L. 11, 26. 

 endebrednisse, f. ordo; ds. — L. 1, 3. 8. 

 endiga, swv. perficere, consummari; ind. 



praes. 1 sg. endigo J. 4, 34; inf. to en- 



danne M. 13, 4; pp. npn. endado M. 13, 4. 

 engel, m. angelus; nas. — L. 1, 11. 13. 19 



u. s. w.; ds. englc L. 1, 18. 34. 2, 21; 



nap. englas M. 12, 25. 13, 27. 32. L. 2, 15. 



4, 10 u. Ö.; gp. engla L. 24, 23; hengla 



(sic!) L. 9, 26; dp. englum M. 8, 38. 

 eofestiga (Ldf. oefistiga), swv. festinare; ind. 



praet. 3 sg. eofestade L. 19, 6; imp. sg. 



eofesta L. 19, 5. 

 eofolsiga, swv. Uasphemare; ind. praes. 3 



sg. eofolsas M. 3, 29; eofol-sigaö L. 12, 



10; ind. praet. pi. eofol-sadon L. 22, 65; 



eofoisadun M. ,3, 28; eofulsadun M. 3,28; 



pprs. eofolsende J. 10, 36. 

 eofolsung, i.{ra.),hlasphemia; ds. 8a;m eofol- 



songe J. 10, 33; as. öa eofulsunge M. 14, 



64; np. eofulsongas M. 7, 22. 

 eorm, m. Irachium, idna; ns. — J. 12, 38; 



ds. eorme L. 1, 51; ap. eormas L. 2, 28. 

 eorölic, adj. terrenus; apn. eoröiico J. 3, 12. 

 eoröo, f. terra; ns. eoröo M. 4, 28. 13, 31. 



L. 21, 33; gs. eoröo M. 4, 5. 13, 27. L. 



11, 31. 12, 56. 21, 11; eoröu M. 13, 8 etc. (2) 



ds. eoröo L. 4, 25. 23, 44. J. 3, 31. 6, 21 



etc. (13); eoröu M. 9, 20; as. eoröo M. 4, 



26. L. 13, 7. J. 12, 24 etc. (20); eoröu M. 



4, 31 (2). 6, 53. 9, 3. 15, 33. — Unklar ist 



„ymbhwyrftes eorö", orhis terrae, L. 4, .5. 

 eostan, adv. db oriente, L. 13, 29. 

 eostru, pi. pascha, azyma: nap. eostru M. 



14, 1. 12 (2). 14. 16. L. 22, 1. 7. 8. 

 13. 15. J. 2, 23; eostro J. 18, 39; gp. 

 castra L. 2, 41 ; eostro J. 13, 1 ; eostrana 

 J. 18, 28; eostruna M. 14, 12; dp. (?) eos- 

 trum J. 2, 13. 6, 4. 11, 55 (2). 12, 1. 

 19, 14. 



eota, stv. edere, comedere, manducare; ind. 

 praes. 3 sg. eteö M. 11, 14. 14, 18. L. 14, 



15. 15, 2. J. 6, 56. 57. 58. 10, 10 (= 



