14 A. C. OUDEMAKS. 



IIenduick Rei.iers, met een Be)ot uyt gliesoiuleii om de rechte 

 passiigic te -soecken". 



,J)c selve niet verre van ons afgevaren zijnde, sagen eenige 

 si'hooiie Vogelen op het Landt sitten, die men Üod-aersen of 

 Dronten noemt, sij hebben groote hoofden. . , ." (enz., woordelijlv 

 ()V(!rgeschreveu uit C. Plini Secundi, zie beneden p. 50 en 57 

 . . . ,,en op de reys.mede genomen" (welk overschrijfsel gevolgd 

 wordt door:) ,,\vaeromme vier van onse Gasten verlof vevsoolit 

 iiebben om aen Landt te gaen, en eenige van deze Vogels te 

 srhieten . . . . " 



Om te weten, welke vogels hier oorspronkelijk bedoeld waren cu 

 wier beschrijving door Saeghman zonder gewetensbezwaar vervangen 

 werd door dien van den Dodo,- ontl)ood ik nog eens de twee mij 

 b(^kende uitgaven 1646. En ziet, op blz. 24 vond ik: 



,,I)e selve niet verre van ons afghevaren zijnde: sagen eenighe 

 schoone Voghelen op het Landt sitten, waeronime vier van dt^ 

 Gasten verloff versoeht, ende ghekregen hebben, omnie aan Lant 

 te gaen ende na de Voghels. te schieten". 



Men ziet: ,,de schoone vogels" worden hier niet met name ge- 

 noemd, noch beschreven. Op de begeleidende kaait zijn er twee 

 afgebeeld, ongeveer één centimeter hoog. Mit hnii lichaamsbouw, 

 vleugelvorm en houding maak ik op, dat het Magelaanganzen 

 {('liJocj)li(i(j(i iiKu/cIlaiiica Gmet,.) moeten geweest zijn! Saeghman 

 kon l)lijkbaar geen weerstand bieden aan de verleiding, zijn nieuwen 

 kliché, dien hij van Si.ibes te licenwarden ontving (zie p. 64). te 

 gel)ruiken, en moest toen natnnrlijk de beschrijving \an den Dodo 

 daarbij iidasschen. 



TV. 



OVER DEN DODO VAN ZWAANEILAND, DODO 

 VAN MAURITIUS OF GEWONEN DODO. 



( h'apli II ti I -Il ril /hl lus L . 17 T) S ) . 



A. Chromatische kwesties. 



L De KT.ELii \AN OEN Douo. Vaii dc kleur der jonge Dodo's 

 is ons niets bekend. Dc kleur der oudere exemplaren wordt in de 

 ondsl-c vei-lialen algemeen granwachtig genoemd. De Dodo's van 



