in A. C. OUDEMANS. 



met pen en inkt; v;in deze afbeelding geeft Clusius een facsinüle 

 Hl zijn werk, 1605, onze tig. 5. Aan deze teekening, hoewel 

 ungeklenrd, valt terstond op, dat aan den korten vleugel slechts 

 drie of vier zwarte pennen geteekend zijn. 



Daar dit aantal en deze zwartheid geheel in strijd zijn met 

 de werkelijkheid, moeten wij wel aannemen, dat de teekenaar 

 op die pennen bizonder zijn best heeft gedaan, zoodat zij te zwart 

 zijn uitgevallen. En nu is het wel merkwaardig, dat ook in de 

 beschrijving van den Dodo in liet oorspronkelijke „Journael" (Am- 

 sterdam 1001), geheel in strijd met de werkelijkheid 

 het aantal der pennen drie of vier en de kleur zwart ge- 

 noemd worden. 



,,Sy en hebben gheen vloghels, dan in plaetse van haer vloghels 

 stnen drie ofte vier swarte pennekens." 



liet dagboek werd terstond in het fraiiscli vertaald en verscheen 

 ook in het duitsch en daarna in het latijn, gelijk wij lezen in de 

 Voorrede van oe Bkij 1001, p. 3. 



Natuurlijk is ook in al deze vertalingen het aantal der pennen 

 drie of vier en de kleur zwart genoemd. En aangezien bijna 

 alle latere journaalhouders, uitgevers en vogel!)eschrijvcrs uit deze 

 broinien ])utten, vinden wij ovcM'al de di'ie of vier pennen als 

 z w a rt beschreven. 



l'Acn natuurlijk is het, dat de schilders de ware kleur — geel 

 n\' lichtgeel — aan de pennen gaven. 



De eenige schrijvers, die lieslist hunne iieschrijvingen naai' de 

 nat uur ojistelden, zijn .Ioii;\nn Vkrkkns, 101:5: ,,und keiiie l'liigcl. 

 dciiii au statt derselben stehen etwan 5 oder Ogelbe Federlein", 

 en .loAN NiKWiiOFK, 108.2 (hij moet + l''ebr. 1 OóS op het Zwaan- 

 eiland gmveest zijn): ,.Aen beide zijden zitten eenige kleine plnymigr 

 pennen in plaetse van vleugels, uit den gelen w i I n e h t i g li , 

 en achter aen den stuit, in plaetse van de steert , vijf gekrulde 

 penne-veeren van een zelve kleui'e." 



B. Morfologische kwesties. 



I. 1)k ;\ioNnsi>i,F.K,T. Deze schijnt zich ver voorbij het nog uit 

 te sti-ekkeii: zie de hguren -1, 5 en 0. Maar zoodra de Dttdo den 

 bek openl , wordt duidelijk, dat zij zich in weikelijkheid slechts 

 lutstrekt tot ,,three (piarters of au inch in front of the eye. 1'rom 

 tliis point a i-emarkal)l(^ culaneous lidgc;, wliich seems peculiar to 

 this l.ird, estends backwards, and gives the appearance of a very 

 capacions inouth" tSiiii('M,.\Nn, 1S4S, p. 12: zie ook zijn plaat 5, 

 liii'. I). Zoo wordl ineens verklaard, waarom bij de oudei-e afbeel- 



