:2() A. C, ÜTÜEMANS. 



Kfii tweede niededceling is cvenzoo oiiiiiimieiiielijk. .Ii'kcjI'.n 

 Andkkskn & VoLQüAKi) IvEHsKN 1GG9 vdU^lleii namelijk: „iiiid 

 weiiii wir eineu aiii Beiii test liielteii , uiid er eiu Gescluey 

 machete, kamen andere lier/u gelauffen, deni gefangen zu lielfeii, 

 und warden selbst mit gefangen." Het is bekend, dat sommige 

 vogelsoorten zoo handelen : Papagaaien (zie p. 49), Aphanapterix 

 imperialis en onze Scholekster {Haemafopun ostralcf/nfi); doch van 

 den Dodo geloof ik het niet, omdat Col/ivihidne, waartoe de Üodo 

 behoort, wanneer zij gevangen worden, geen geluid van zich geven. 

 Ook d(^ Solitaires, wanneer zij gevangen worden, geven geen geluid: 

 ,,jettent des larmes sans (*rier" (Leguat 1708). Het is weer een 

 van de vele voorbeelden van het overschi'ijven van vroegere schrijvers, 

 hoewel deze uitdrukkelijk vermelden, dat dit Papagaaien gold! Het 

 is een even brutale en domme mystillcatie als die van SAKGn!\iAN 

 (p. 13 en 14). (Zie ook Aanhangsel). 



V. Het voKDSEt van den Dodo. Hierboven, ]>. IG en 17, heb ik 

 al eeue verklaring traciiten te geven van den gapenden snavel, maar 

 ik ben er nog niet over uitgepraat. Zoo'n zonderling gevormde 

 snavel kan wcïI, evenals bij Anastomus , in verband gestaan hebben 

 met de levenswijze, of liever met den aard van het voedsel. Een 

 haaksnavel vindt men bij Roofvogels, die hxlerhuid, vleesch en inge- 

 wanden van hun slachtotl'cr' moeten verscheuren, (jf stuk trekken. — 

 Een haaksnavel vindt men ook bij een niassa Zeevogels, Z(joals 

 groüte Meeuwen, Fregatvogels, Albatrossen, waariueè zij groote, 

 zware visschen uit zee ophalen en vasthouden. — Evenzoo bij 

 Papagaai-achtigen , die er steenvruchten mee kraken, en er zich 

 mee optrekken Inj het klimmen, dank zij hunne sterke nekspieren. 



Nu bestaat - ik beken hef — de mogelijkheid, dat zoo'n ge- 

 weldige bek met haaksnavel bij den Dodo ,,van zelf" outstond, 

 onafhaukelijk van het gebruik, dat ervan gemaakt werd, dus als 

 een zoogenaamde hypertelische vorming moet worden aangezien. 



Voor zoover mij bekend is, bestaat er slechts ééne passage in 

 een handschrift, die melding ma;d<t van het vc edsel van den Dodo. 

 Die passage int een brief van een anonynien schrijver, d.d. 1()31, 

 werd eerst in 1887 gevonden en gepul)liccerd (D e N a vo rsch er, 

 p. 4): endc o])spalkende mout. . . . haar spijse was rauwe freuvt." 

 Ook Treronidue , die een Dodo-achtigen snavel hebben en tot voor 

 kort als het naast aan Dodo's verwant werdeu beschouwd, eten 

 harde zaden en vruchten. Goariaae [Goura en Culucnas) voeden zich 

 „on the ground, more especiallv on lallen fruits and berries.'' 

 (Blytu 1845). — Niet overbodig lijkt het mij, hier in herinnering 

 te brengen, dat de Manuniea {Diduncidus striglrostris Jardine) 



