34 A. C. OUDEMANS. 



d'aerde hangt: waerom, en van wegen linnnen loomen gang, deez 

 vogel Dodaers bij d'onzen genoenit wort." 



MoEHRiNG 1752 vond het noodig, voor den Dodo een apart 

 genus voor te stellen ; hij gaf het den naam van liaphus. Hij heeft 

 dus goed l)egre|)en, welk lichaamsdeel van dezen vogel bij de ruwe 

 zeelieden den meeston indruk maakte! {„Itap/tifs" beteekent „reet",, 

 een vulgaire uitdnd^king voor een gezond achterdeel). 



(ieheel anders deid<t Houttüyn 1763 erover: „Ik heb den naam 

 van Dod-Aars, om dat de staartveeren als tot een bol samengerold 

 zijn, behouden" (ui de Stuit bedekt met een dod van ge- 

 krulde Vederen." 



AlzOO ook ScilLKClKT, lS.51. 



Uit deze gegevens mag men wel a-Heideu, dat het woord dod 

 een bol, iets ronds l)eteekent : men geeft een schreiend kind ook 

 een dod of dod de in den mond, om het te sussen. 



„]Merk waardig, in Alkmaar leeft nog, al hoort men het zelden, 

 „Dodgntten" voor wat vreemd gefatsoeneerde mensclien, vooral wat 

 de partes posteriores betreft." Aldus C. W. Bruinvis te Alkmaar 

 in literis. 



Het ligt dus voor de hand, dat matrozen een vogel ,,met een 

 rond gat" met de eveneens trivale uitdrukking „dod-aers" 

 noemden. 



Wut heeft men zich over dien naam reeds het hoofd gebroken! 

 Men leze daarover Strickland 1848, Vrolik 1853, Millies 186S. 



Nu is het wel merkwaardig, dat er nog een andere vogel is „met 

 een rond gat", eveneens ,,do(laars" genoemd, ui. Poiliceps Jluüla- 

 tilis TüNST. 1771, ons „hagelzakje." 



Bekend is, dat nuiuschen, bij het zien van vreemde dieren, dezen 

 namen geven van hun reeds bekende dieren wegens hunne frap- 

 ])ante of vermeende gelijkenis. Denken wij slechts aan de tallooze 

 namen van zeedieren als zeepaardje, walrus, walviscli; verder laud- 

 diei-en als guincescli biggetje, buidelrat, spitseekhoorn, vleermuis, enz. 

 Onze egel heet in zeer veel gewesten ,, stekelvarken" ; de gelijkenis 

 van zijn kop en snoet met die van een varken is werkelijk groot. 

 Toen de eerste reizigers in vreemde gewesten een heel ander stekelig 

 dier zagen, kreeg het onmiddellijk den naam van ,, stekelvarken", 

 ofschoon het meer een konijn is. En zoo zijn er talrijke voorbeelden 

 aan te hahni. 



Nu rijzen niituurlijk de vragen: droeg onze d od aars (Pory/c*?/;*') 

 reeds eeuwen geleden (]5Üt) — KiOO) dien naam? Werd deze naam 

 van het in Nederland zeer bekende vogeltje, evenals die van het 

 Nederlandsche stekelvarken op een tropisch stekelig konijn, overge- 



