48 A. o. OUDICMANS. 



tive of the voyage (1601 — 1603), in the library of the chiirch of 

 tlie Remonstrants at Rotterdam, whence it has since been trans- 

 ferred to the Archives at the llague". 



liet is dus mogelijk, dat aan het voorneni(ni der Heeren 

 TiELE en Kogge onopzettelijk geen gevolg is gegeven en dat het 

 handschrift zich dus nog bevindt in de nagehiten boekenschat van 

 een der beide geleerden. Maar waar is het nu? 



Niets belet thans de publicatie der zich te C^ambridge bevindende 

 overtrekken. 



JIl. De figuur op de TrrEr,i'i>.\AT van uk Urij. Meer gemelde 

 uitgevers Gebi'oeders de Hri.i te Frankfort a. M. voegden aan hun 

 werk V a r i o r u m N a v i g a t i (j n e s, dat uit twee dikke declen 

 bestaat, twee titelplaten toe, die een denkbeeld geven van wat in 

 elk der deelen aan onderwerpen te lezen en aan figuren te zien is. 

 Op de titelplaat van het tweede deel ziet men in de twee boven- 

 hoeken, ieder op een voetstuk, een Dodo; de beide figuren zijn 

 naar elkander gewend. De eei'ste indruk, dien men bij het zien van 

 deze iiguren krijgt, is, dat de Gebroedei-s de Bki.i den Dodo van 

 Van Neck (hg. 4) als model voor deze twee teekeningen gebruikt 

 hebben, en dat deze daarbij toevallig een Mreinig anders uitgevallen 

 zijn. Maar bij nader onderzoek zien wij toch te veel verschillen, 

 die niet aan „toeval" toegeschreven kunnen worden. De houding 

 der pooten en van den hals zijn ook te natuurlijk. De twee figuren 

 beschouw ik dan ook beslist als k()[)i(;ën naar origineele teekeningen 

 door een dei' tochtgenooten van van' Neck naar het leven vervaar- 

 digd. De rechter Dodo nu, naar links loopend (tig. 6) heeft eene 

 houding, die den imbeciel kenmei'kt; soezend loopt het dier met 

 kalmen tred voort. 



IV. De akheelding van den ronden vorm in den codex. Nu 

 is het wel merkwaardig, dat Dr. Ivileermann 1015 onlangs te 

 Florence in een perkamenten Codex, die naar zijne meening van 

 de eerste helft der achttiende eeuw dateert, eene Dodo-afbeelding 

 vond (Hg. 7), die frappant gelijkt op die van de Brij. Is de Dodo van 

 den Codex + 1710 nu gekopieerd naar den Dodo van de ]?ri.i 1601 ? 

 Naar mijne overtuiging neen. Er zijn verschillen in, die al weer 

 niet het gevolg zijn van onhïindigheid in het teekcuien. De veertjes 

 op den a.chterrug, meest in verkeerde richting liggend, zijn te 

 natuurlijk. Zij moet naar eene origineele teekening, naar het leven 

 vervaardigd, gekopieerd zijn. De mogelijkheid bestaat, dat het oiigi- 

 neel, waarnaar de de Rrij's kopieerden, in Italif' vei'zeild geraakt is. 

 De waarschijnlijkheid is eveneens gi'oot, dat beide figuren kopieën 

 zijn iiiiar ver.schillcMide origincnde teekeningen dcxn' twee teekenaars 



