DÜDO-STIiDIKX. 'l.i) 



op V(!i'scliill(.'iule tijden vervaai'digd. Tii alh^ geval in oet het origineel 

 y.ich nog te Flür(niee l)e\üHlen. l'len da uk haai' \v e i' k voor 

 I t al i a a n se h e o r n i t li o 1 oge n, om naar dit ni a ii u s<' r i |) t 

 j o II r n a, a I t e zo e k c. n ! 



\'. Dn L)(»iio VAN (ïi.rsiiERT \)K l [oN DKcoKTEU. L'Vappant is de 

 gcdijkenis van de/e ai'lxielding met die, door Adhiaan va>' dk Vunnk, 

 nagelaten. Vei'gelijk lig. 8 en tig. !). In liet re<^hter beneden vierde 

 deel van IIondei'oktkii's schilderij ziet men een Dodo, die beslist 

 naar hetzelfde individu geschilderd werd. In liet jaar, 

 dat VAN DK V'ennk zijne penteekening naar het leven vervaardigde, 

 1 ()2(i, was (ii.isni'.KT, volgens IJa\ ukkoün \an ixi.rsi'.wi.iK 1n!)2, 

 .0:2 ja,ai' oud, i]\\> oud genoeg om zijne sporen op het gebied der 

 schihhsrkunst verdiend ti^ hebben. 11 ij weril dan ook I (').''() (vol- 

 gens anderen ree(ls l(i:ii) in het seliildei-sgilde van Sint Dicas te 

 l'treeht opgenomen. Daar ( ii.isüi'.irr van zijne gebooi'te al' tot 10."50 

 (HiOT) te Amsterdam woonde, staat liet vast, dal hij denzelfden 

 Dodo als Adkiaan \an de \'enne. in lüOO naar het leven Ie 

 Amsterdain o|) het doek bracht, of althans schetste, 



VI. De rHuru van \Vir,i,i:M \ an Wesi-zanen, iikt dooioi.aan 

 \AX DolKj's vooiiS'ri';El,EiND. liet is algemeen bekend, dat het s('lieeps- 

 \olk de Dodo's iiuït di; hand ving en met slokken (hxjdsloi'g. 



Ik moet liier eerst een ander verhaal inhisselien Ier verklaring 

 van eeiie afbeelding, waarover ik straks wat mede t(^ deelen heb. 



In het reisverhaal van S'rtA e.n vandek IIa(ii''.n 1 (i i(i, die van .Otl 

 Nüv. — 1'.) De(^ Itill? op het Zwaanedaiid veiioefde, lezen wip 



,,alle den (ijl dat hier lagen, zijiuh; omtrent 2',\ dagen, aten 

 anders met dan Schilt-|)adden, Dodaersen, Du\\eii, Tortel-din \en. 

 grauwe Pappegayen eiide dicrghelijke, die alle daglie in "I boscli 

 met de handt gingen gnjpcui, dat een ghenoeghte om sicn was. 

 priiicipalijck de grauwe l'ap[)(^gayeii, van dewelcke een glievangli(^ii 

 hebbende, doende dat krijten, daer stracx niet honderden (uii liaer 

 ooreii (pianien vliegen, die luet kleyiie stocxkens ter neder wier[)en . . . "' 



Zoo oo.k Bo.NTKKoE I ülfi (zie lIooc.EWEüi' 191 5), die van zijn verblijf 

 in I(i 1 7 op het eiland .Mascareiilias verhaalt: ,,i\laer dat meest te 

 verwoiider(;ii was, de [)apegayeii en ander gevogheltt!, als wij daer 

 een oï hadden i'ii dat wat ineulden dat het kreet, soo (piainen alle 

 de andern, die daer ontrent waren, dasu' na toe, glielijck of s\ liaer 

 wilden ontsetten, en lieten haer mede griip(Mi, kregen dei-lialveii 

 geiioegh van dal goet om te eten." 



Zulke vermakelijke verhalen werden natuurlijk door latere jour- 

 naalhouders, of reisbeschrijvers, grelig weder verteld. Zoo vinden wij 

 dan ook het relaas van vandek Kackn bijna woordelijk overgenomen 



Verband. Kon. Akad. v. Wetensd), (i- Sectii-'). UI. XIX. N '. 'i. T) I 



