DODO-STUDIKN. ^| 



wij (laai'vau denken? Soininige dodologen niccnen, dat Du Bois zich 

 verschreven heeft. Anderen deid<en, dat hij l)ij het opstellen van 

 zijn reisverhaal, na thuiskomst, y,ich niet precies meer herinnerde, 

 hoe de vogel in die deelen er nit aig. iMen /,ou ook kunnen aan- 

 nemen, dat hij ecnigc beschrijvingen van vogels door elkander 

 g(!haald heeft. 



Eindelijk hel)hen wij nog het verhaal van Cakük: hij bezocht 

 het eiland in 1068; zijn werk verscheen echter eerst KiOi). V^in 

 den vogel zegt hij : 



,,.T'ay vn dans ce lieu une sorte d'oiseau que je n'ay point tronvc 

 ailleurs; c'est celny que les habitans ont nomnié l'Oiscau Solitaire, 

 parce ([u'effectivement il ainie la solitude, et ne se plaif (jue dans 

 les endroits les plus écartez; on n'en a jamais vu deux ni plusieurs 

 ensend)le; il est toujours seul. 11 ne ressembleroit pas mal a nn 

 Coq d'lnde, s'il n'avoit point les jambes plus hautcs. La beautc' 

 de son plumage fait plaisir a voir. C'est une <Hndeur changeante 

 qui tii'c sur Ie jaune." 



Ook dezen bezoeker van het eiland Mascarenhas deelde men dus 

 nun1e, dat de vogels zoo dikwijls eenzaam zijn, niet gepaard, niet 

 in troepen; ook d(^ gelijkenis met een kalkoen, de betrekkelijk 

 hooge pooten viel Carré o[) ! De gelijkenis met een hoenderachtigen 

 vogel is óók sterk bij de Dodo's van Vcre (fig. 2). van Ci.usius 

 (tig. 5), van Florence (fig. 3). 



AVat nu de kleur i>etreft, het is mogelijk, dat de witte klein 

 naar het gele zweemde; een duif, zinnebeeld van blaid<e onschuld, 

 schijnt in de sneeuw geel. De mogelijkheitl bestaat ook, dat deze 

 geelheid het sterkst was tegen den rui-tijd, dus wanneer de veeren 

 ,,oud" zijn. Evenzoo, dat juist andersom de na den rui verkregen 

 nieuwe veeren geel, of geelachtig gekleurd waren, en allengs tot 

 wit verkleurden, dat deze Dodo dus zoogenaamde ,,vlm'htige kleur- 

 stoli'en" in de veeren had. Ten slotte kan het zijn, dat de witte 

 en de gele individuen twee sexen vertegenwoordigden. 



Uit de afbeeldingen moet men afleiden, dat de Dodo van 

 Mascarenhas nader aan dien van het Zvvaaneiland verwant was, 

 dan aan den Solitaire van Hodriguez. Wetenschappelijk wordt deze 

 meening hierin uitgedrukt, dat men de l)eide ecrstgenoemden 

 samenbrengt in het genus RaphiiH (Didiis^ en den laatste; apart 

 houdt in het genus Veziïj)haits. Maar niets kan mijne meening 

 in den weg staan, dat de gewoonten van den Dodo van Mas- 

 carenhas meer geleken op die van den Solitaire van Rodriguez. 

 Van de gewoonten van den echten Dodo van Zwaaneiland, weten 

 wij eigenlijk al heel weinig. Maar ik verwijs toch even naar blz. 17 



Verliand. Kön. Alt.id. v. VVeleiisch. Ci' SectioJ. Ül. XIX. No. 4. D Ij 



