84 A. C OUDEMANS. 



volle lengte zonder gaping tegen de bovenkaak. Volgens den Diiec- 

 teur van het Museum Bovmans (p. 77) is de snavel verder wit, zijn 

 kop en hals geelachtig on roodbruin, en is de krop crême-achtig wit. 



De Witte Dodo's van Holsteyn (fig. 21, 22). Hier zien wij 

 eenige kenmerken, die eenigsziiis afwijken van den Dodo van Sa- 

 i,0M0N Saverv en dien van Saftleven. 1 . De niondsplect reikt tot 

 ouder het oog, niet tot vooibij het oog. 2. De hoornschede heeft 

 niet zoo'n vrijen aehterraud, niiiar wel eene kleine naar beneden 

 hangende lap, ,,tand". Vóór eindigt de hoornscheede niet in zoo'u 

 geweldigen scherpen haak; deze is nauwelijks aangegeven, stomp 

 (fig. 21) of zelfs afgerond (fig. 22). De hoornscheede is (fig. 22) 

 donkerder getint dan de middelsnavel. Geen overlangs- of dwars- 

 loopende zwarte teekeningl 3. Het neusgat is wel duidelijk zicht- 

 baar, ronder en kleiner dan bij den gewonen Dodo, is meer naar 

 voren en hooger aangebracht. 4. Er is geen spoor van dwarslijsten 

 over den suavelrug, zoo bekend bi] den gewonen Dodo. 5. De 

 onderkaak heeft niet een naar boven gebogen haak, doch is zeer 

 zwak gebogen, meer lepelvormig. G. De tong schijnt kort te zijn, 

 wordt althans niet zichtbaar gedragen. 7. De eerste vier (of de 

 tweede tot vierde der) slagpennen zijn naar beneden en naar voren 

 gericht. 8. Alle vleugelveeren zijn lang, lancetvormig en slap, niet 

 kort, niet aan het eind rond, 'noch stijf. i). De staartveeren zijn 

 lang, stijver dan bij den gewonen Dodo, ook dan die van den Dodo 

 van Salgmon Savery, zwak gebogen, niet gekruld; op de aquarellen 

 zijn er 4 a 5 afgebeeld, de bovenste krachtiger dan de onderste; 

 er zullen er wel 6 of meer geweest zijn. Geen onderstaartdek- en 

 circumanaalveeren ! 10. De loopen zijn kort; de teenen iets slanker 

 dan wij gewoon zijn van Dodo's te zien (licentia pictoria?). 



De Witte Douo's van Withoos vertoonen dezelfde kenmer- 

 ken als die van Holsteyn behoudens eenige verschillen, waarop ik 

 wijzen moet, al kunnen zij ook het gevolg zijn van de algejneeu 

 bekende „licentia pictoria". — Bij den Witten Dodo I van Wit- 

 hoos (fig. 23) is de hals opvallend kort. Ongelukkig is de snavel- 

 spits niet te zien, daar de xylograaf zoo onhandig is geweest, die 

 bij het afschaven van het blok palmhout te verwijderen; maar, 

 mij dunkt, de haak is ook hier zeer stomp, eerder afgerond. — 

 De naar beneden hangende korte lap, ,,tand" is aanwezig, onder 

 het neusgat, dat kleiner en ronder is dan bij den gewonen Dodo 

 en ijovendieu hooger en meer naar voren aangebracht is. De staart- 

 veeren zijn langer, stijver, gevulder (breeder!). De 4 voorste slag- 

 pennen wordeu door den roodhalsgans aan ons oog onttrokken; 

 doch van de overige blijft toch zooveel zichtbaar, dat men ze kan 



