DODÜ-ISTUDJÜN. 89 



dezelfde als die van den Dodo van GoEiMAHEr Maar clan moet 

 }i ij een m a u 1 i j k <; Witte 1 ) o d o % ij n ! 



Het is beleend, dat nit de enorme massa heendeien van het 

 eiland llodriguez d(jui" de osteologen in Engeland twee soorten \an 

 Solitaire-sk(!letten gemonteerd zijn: groote en kleine. JUrtt-htt 1854 

 nieendc!, dat de groote tot eene andere soort behoorden, waaraan 

 hij den naam van Didii^ )Hi.:ar('iiiis gaf. Later is Nkwton gebleken, 

 dat de groote skeletten van manlijke individnen afkomstig moeten 

 zijn. Aangezien nu de Solitaire een zeer naaste verwant is van den 

 Witten Dodo, vraag ik mij aC: is hierdoor niet ongedwongen ver- 

 klaard, waarom de Dodo van Jan Savery de vertikale renzenaf- 

 nieting heeft van 1,06 ]\leter (volgens Strickland 1848) of van 

 1,2 Meter (volgens Hamel 1S48). Deze witte Dodo moet (!en 

 mannetje zijn ! 



En indien het waar is. zooals door eenigen wordt vermoed, 

 dat deze renzeschilderij een konterfeitsel is van het later naar Oxford 

 nit South Lambeth (London) üvergebra,chte opgezette exeni])laar, 

 dan moeten de kop en de poot, die nu nog in het University 

 Museum of Natural History l)ewaard worden, lichaamsdeelen zijn 

 van een Witten Dodo. — Is dat zoo, dan rijst weer de vraag: 

 tot welke soort behoort nu de sehedel te Kopenhagen (p. '28 en 2U)? 

 Volgens (iHAV IN28 is de voet te Oxford 2,6 eentimeter korter 

 dan die in het Hritseh Museum; ik geloof om deze reden, dat 

 de Witte Dodo van Jan Savery geen portret is van het naar 

 Oxford overgel)rachte exemplaar van South Lambeth. 



O. De Dodo van Walther is eveneens een Witte! 



Boven, p. 86, wees ik er reeds o]i, dat ook de Witte Dodo een 

 ..magere" periode doorgemaakt moet hebben. Is hij dan nooit in 

 dien toestand afgebeeld geworden? Mijns inziens: zeer zeker! Zie 

 onze tig. 2 7. — Ik houd het er stellig voor, dat deze Dodo, waar- 

 van de kop vrij wel misteekend is (want bij geen enkelen Dodo 

 ligt het oog zó(') ver naar voren!), een vrouwelijken Witten Dodo 

 voorstelt. Mn wel op deze gronden. De mondspleet reikt niet zeer 

 ver naar aehtereii; was het oog goed geplaatst, de mondspleet zou 

 onder 't oog eindigen. De hoornseheede aan het eind van den 

 bovensnave! heeft wel een haak, maar deze is niet bizonder ontwik- 

 keld ; zij vertoont een eenigszins ver naar achteren geplaatsten 

 llauwen ,,tand" ; zij is duidelijk (hjukerder getint dan de middel- 

 snavel. — Geen dwarslijst siert de bovensnavel, zoo kenmei-kend 

 voor den gewonen Dodo. — De onderkaak is slechts tlauw naar 

 boven gebogen. — Oeen tong is zichtbaar. — De slag[)ennen zijn 



