ÜS A. C. OUUEMANS. 



.,Les lurdes ont Ie ()liiinage ordinaiiement grisatre & biuu,.., 

 li'oeil iiüir & vif, & la tête saus crète iii lioupe." 



,,La femelle est d'une beauté admivalile; il y eii a de hlondi^s & de 

 l)nines; j'appelle blond, uiie couleur de cheveux blonds. Elles ont wu- 

 («pece de bandeau comme un bandeau de veuves au haut du bec 

 (pii est de couleur tanée. Une plume ne passé pas l'autre sur tont 

 leur cür[)s, parce qu'elles ont un grand soin de les ajuster, & de 

 se polir avec Ie bec. Les pluines qui acconipagnent les cuisses sont 

 an-ondics par Ie bout en coquilles; & comme elles sont fort épaisses 

 en eet endroit-la cela produit un agréable effet. Elles ont deux 

 élévations sur Ie jabot, d'un plumage plus blanc que Ie reste, & 

 (pii représente merveilleusement un beau sein de femme." 



Van liet wijfje, dat zich zoo bizonder van het mannetje onder- 

 scheidt, geeft Leguat eene tamelijk groote maar grove figuur (l'^ig, 

 30), die o. a. (maar veel te donkei) door Stuickland 1S48 gere- 

 produceerd werd. Men ziet er den ,, bandeau" alsmede ,,le beau 

 sein", en de heupen met ,, plumes en coquilles" op aangegeven. Ik 

 vond echter in Genaü de Montbeillard 1803 eene bizonder 

 fraaie afbeelding. De bek is daarop, zooals Leguat hem beschrijft, 

 dus foutief; maar de romp, de vleugels, de buik en de „staart" 

 zijn buitengewoon goed geslaagd; de . beide latitsten gelijken hel 

 meest op die van den Dodo van Hoefnagel. Heeft Montbeillard 

 de dodo-natuur van den Solitaii-e zoo goed begrepen? Of bestaat er 

 werkelijk eene origineelere afbeelding dan die, welke ik voor de 

 oi'igineele houd? 



Wat heeft Leguat bedoeld met de uitdrukking: ,,baiideaude 

 veuves"? Zou het eene eigenaardige vorming der washuid zijn. 

 zooals wij bij Caloenadidae en Cuhuuhulne zien? Ik geloof het niet; 

 want de twee soorten van llaphidae, die wij thans goed uit de 

 talrijke aquarellen en schilderijen kennen, en de TreroniJae, die nog 

 niet lang geleden als het naast aan de Baphidae verwant beschouwd 

 werden, alsook de Manumea (Didunculus) vertoonen zulk eene 

 eigenaardige vorming der washuid niet. Ik waag de onderstelling, dat 

 wij hier te doen hebben met een bizon der ge vorm den en 

 zeer in het oog vallend gek leurden voor rand der 

 kop veeren, zooals wij die vinden bij den Dodo van 11. Savery(?) 

 in het Rritsch Museum (Fig. 37; facsimile bij de Ri.ainville 1835; 

 fraaie houtsnede bij vox Hayek 1893), bij den Dodo van R. 

 §AVERY-Berlijn (fig. 31, frajiie gekleurde afbeelding in Strickland 

 1848, en fraaie fotozinco bij Rf.ichenow 1913) en bij de Witte 

 Dodo's van Goeimare (fig. 20) en van SaI'^tleven (fig. 25), ofschoon 

 de laatste twee mannetjes zijn. 



