77 



afbeeldingen, bovendien „nach einom G3'psabgusse des Oxforder Kopfes 

 verbessert". Ongelukkig ontbreken daaraan de zoo karaktei-istieke 

 hoornscheden ! — Von Hayek geeft in zijn H a n d b u c h der Zoölo- 

 gie eene afbeelding van den Dodo. In don linkerbenedenhoek vindt 

 men een gefingeerd monogram van Roelandt Saveey: R en 8 

 elkander kruisend. Het onderschrift luidt: „Nach Savery's Bild in 

 Wien". Een en ander is eene mystificatie: de figuur is grooten- 

 deels eene kopie naar Brandt 1847, maar de vleugel, de aarsstreek 

 en de staart zijn verbeterd naar de schilderij van Roei-andt Saveky 

 in het Britsch Museum! 



Het is Spreker gelukt aan te toonon, dat de rf cf en de v9 van 

 den Gewonen Dodo in kleur en in ornamentatie verschilden. De cf cf 

 zijn lichtblauwgrijs met een pluimstaart, die in een rijken dos van 

 ondei-staartdek- en circumanaalvceren overgaat. De 99 zijn zwart- 

 liruiu met bruine borst, met een bijna bolvormigen staart van struis- 

 veeren. [Tn-ee gekleurde afbeeldingen). 



Spreker kon vaststellen, dat de Dodo's van ± Maart tot + Sep- 

 tember in l:)ovenbeschreven bruiloftskleed prijkten en wanstaltig vet 

 waren, terwijl zij van + September tot ± Maart meer de gedaante 

 hadden van dien op den gevelsteen, mager, hoog op de pooten, met 

 gestrekten hals, stoer, pedant. 



De afbeelding van Clusius stelt den vogel gedurende den rui 

 voor. {Foto). Tusschen deze drie vormen vindt men allerlei overgan- 

 gen afgebeeld. Spreker bezit thans 85 afbeeldingen naar oS origineelen ! 



De hooge vervettingsgraad werkte verlammend op de spieren, 

 die den vleugel ophouden, zoodat wij bij de afbeeldingen van vette 

 Dodo's hangende vleugels vinden; eveneens werd de staart erdoor 

 dorsaal omgeslagen. 



Betrekkelijk jonge Dodo's hebljen een korten snavel zonder dwars- 

 lijsten; hoe ouder de vogel, des te meer (tot 4) dwarslijsten en 

 des te langer snavel. (Plaat met Dodo-koppen.) 



Minstens 15 Dodo's bereikten levend Europa, waai^van negen 

 Nederland, drie Engeland, vermoedelijk één België, vermoedelijk 

 één Italië. 



Op het eiland Mascarenhas (Bourbon) leefde de Witte l)(»<lo. <Jok 

 hiervan is het Spreker gelukt, vast te stellen, dat de cTcf en de 

 99 in kleur en in ornamenten verschilden. De cf cT zijn aan de 

 haakvormig gebogen snavelspits zwart, aan de gele hoornscheede 

 zwart dwarsgestreept, aan het overige gedeelte van den snavel wit, 

 aan kop en hals roodl)ruin, verder geelachtig. Zij hadden twee 



