6 
De meeste tabaksbouwers kennen de plant wel. Zelfs zij, in 
wier velden zij zeer weinig of wel in het geheel niet voorkomt, 
herkenden haar op het eerste gezicht gewoonlijk en kenden 
ook haar plaatselijke naam nl. hennepvuur. De naam 
vuurkruid werd door enkelen genoemd. De naam he n- 
nepvreter, die in de boeken genoemd staat, wordt in het 
tabaksbouwende deel van het land van Maas en Waal niet of 
uiterst weinig gebruikt. 
Dat deze plant, die in die omgeving toch uitsluitend op 
tabak voorkomt, (met een enkele toevallige uitzondering na, 
waarover hieronder meer) daar algemeen onder den naam van 
„hennepvuur’”’ bekend is, is wel eigenaardig en schijnt er op 
te wijzen, dat het parasiteeren op hennep, waarvoor vooral in 
het buitenland de Orobanche ramosa bekend staat, daar wel 
bekend is. Bij informatie is het den heer v. D. GEYN gebleken, 
dat werkelijk in Wamel en Druten vroeger hennepteelt gedreven 
werd. Van het tegenwoordige geslacht weten alleen nog de 
alleroudsten te vertellen, dat vroeger (70 à 80 jaar geleden) 
vrijwel op elke boederij een hoekje hennep geteeld werd, om 
deze zelf tot touw te verwerken. Hoewel door niemand het 
voorkomen van het hennepvuur in deze hennepveldjes kon 
worden bevestigd, is dit toch wel waarschijnlijk te noemen. 
Of de tabaksvelden door de hennepveldjes besmet zijn geraakt, 
is evenmin meer na te gaan. Op dit oogenblik ís er van hennep- 
teelt daar geen sprake meer, maar komt de Orobanche ramosa 
uitsluitend op de tabak voor. 
De vindplaatsen in ons land buiten het land van Maas en 
Waal, die mij door den heer HEUKELS zijn medegedeeld en 
die op blz. 5 reeds opgegeven werden, wijzen er wel op, dat 
Orobanche ramosa vroeger ook hier te lande op hennep woe- 
kerende is gevonden. Ammestol, Oud Alblas en Bergambacht, 
liggen nl. in de streek, waar vooral vroeger nogal hennep 
geteeld werd. Op dit oogenblik is de teelt van dit gewas zeer 
dd 
